De tafel van 10

 Ik ben nog aan het nagenieten van een onvergetelijke avond. A night at the Museum.

Vorig jaar heb ik op een veiling tijdens Antwerp Diner geboden op een prachtlot. Een privé rondleiding in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen after hours, gevolgd door een diner in een museumzaal voor 10 personen!

Redelijk snel besliste ik om deze unieke ervaring te delen met Topmadammen, madammen die me geholpen hebben met mijn boek, zomaar, zonder er ook maar iets voor terug te willen.

Eerst werden we ontvangen met een glaasje bubbels. Daarna nam gids Katrijn ons mee op vrouwenwandeling door de prachtige zalen.

De sensatie om zo goed als alleen door die museumzalen te mogen flaneren is ongelooflijk.

Na haar geweldige tour namen we plaats aan een prachtig gedekte tafel in de Salon, persoonlijk vind ik dat de allermooiste zaal in het hele museum. De Amaryllissen kleurden perfect bij de cover van mijn boek en de mooie uitnodiging en menukaartjes ontworpen door PLOEK.

Nadat ik een (hopelijk niet te lange) speech hield waar ik het (bijna) droog heb gehouden werd ons een overheerlijk 3-gangen menu geserveerd.

Daarna was het praten, lachen, poseren, genieten.

Dank jullie wel Hanna, Lise, Luka, Helga, Isabelle, Ilse, Hélène, Inge en Liene.

Jullie zijn echte Topmadammen!!

Alles kan beter. Klantvriendelijkheid.

Ik heb tijdje terug iets voelen knappen in mijn rechterelleboog. Pijnlijk, en vooral lastig als rechtshandige. Gelukkig (nou ja, het is maar hoe je het bekijkt) ben ik al een paar jaar in behandeling bij een goede osteopaat voor een nek hernia, en ik liet hem eens naar de elleboog kijken tijdens één van mijn regelmatige visites.

Het bleek een tenniselleboog te zijn! En dat terwijl het laatste tennisracket dat ik heb vastgehouden het met diamant belegde, massief gouden racket was van het ECC tennistornooi in het Sportpaleis ongeveer 30 jaar geleden toen ik er als hostess voor Volvo werkte.

De dokter raadde me een paar behandelingen aan, waaronder acupunctuur (brrr) en ik mocht de komende weken geen tarweproducten eten.
Geen tarwe? Tarwe zit in ongeveer alles wat ik lekker vind. Brood, cake, koekjes, pizza, en - oh ramp - ook in PASTA!!!

Mijn man en ik gaan vaak uit eten, meestal Italiaans. Als ik al eens thuis kook, is het altijd pasta. En we gaan elke week naar den Abjaar waar je op maandag een heerlijke spaghetti Bolognese kunt gaan eten voor maar 6€. Ja, die tarweloze weken, het zou een uitdaging worden.
Gelukkig bestaat er spelt pasta, die is zonder tarwe, dus ik ging meteen 2 dozen kopen.

Afgelopen zaterdag was het prachtig weer, en ik moest niet werken. We wandelden de stad in en wilden ergens een kleinigheidje gaan eten.
Een leuk en gezellig plaatske waar we al vaker geweest zijn is Bette's Picnic, achter de kathedraal.
Het zat goed vol.

"Heeft u nog ontbijtjes?"

vroeg mijn man

"Ja hoor, neemt u maar plaats"

We kregen de kaart waarop een enorme selectie belegde broodjes stonden, salades, soep en kleine snacks. Het duurde even voor we een ober aan onze tafel kregen, en toen die kwam vroeg Kristoffel nog eens naar een ontbijt.

"Dan moet ik u een andere kaart geven"

En hij bleef weer even weg. Toen we de ontbijtkaart kregen zagen we maar liefst vier soorten ontbijt, van eenvoudig voor 9€ tot zeer uitgebreid aan 30€, maar natuurlijk allemaal met brood.

Toen na enkele minuten de ober de bestelling wilde komen opnemen vertelde ik hem dat ik tijdelijk geen tarwe mocht eten, en dus geen brood, en koos uit de snacks rechts op de kaart, de VEGGITALIOSTICKS; Kerstomaatjes met buffelmozzarella, balsamicocreme, groene pesto op een stokje, aan 6€

"Sorry, maar de kaart wordt momenteel veranderd, die snacks die rechts op de menu staan, hebben we niet meer. We hebben wel grote salades, ook met mozzarella, links op de kaart."

Zoveel honger had ik nu ook weer niet, en de salades kostten tussen de 12,50€ en de 15€, dus ik keek opnieuw naar de menukaart en zag iets dat me aansprak. Een Omelet (2 eitjes) met ham, kaas en tomaat.

"Sorry, maar dat kan u enkel bestellen als supplement bij een ontbijt."
"Goh mijnheer, ik mag geen brood eten, en al uw ontbijtjes zijn met brood."
"Het spijt me, daar kan ik niets aan doen."

Wij keken hem sprakeloos aan. Meent hij dat nu?

Ik stond recht en nam mijn jas en enkele minuten later zaten wij op de Vrijdagmarkt, in de voorjaarszon bij Camino heerlijk te smullen van een noodle salad (gemaakt van rijstnoedels) met verse groeten, koreander en heerlijk gebakken tofu.
Geen spoor van tarwe, en vriendelijke bediening.

En straks gaan we naar den Abjaar voor een spaghetti Bolognese.

'Jamaar, daar zit toch tarwe in?'

hoor ik jullie denken.

Kijk, daar heeft de eigenaar een oplossing voor gevonden. Ik breng een portie van mijn eigen spelt pasta mee, en Bart kookt die perfect al dente zodat ik samen met mijn man een heerlijke pasta Bolognese kan eten, voor maar 6€.
Dat noem ik klantvriendelijkheid.
.


(en de vloeibare tarwe in mijn glas? Daar heb ik van mijn dokter een joker voor gekregen)

Alles kan beter. De lunchafspraak.

Als echte Antwerpenaren houden we van lekker eten. Als Nederlandse probeer ik steeds overal de beste deals te vinden. Een boeiende combinatie.

Zo gaan we al maanden elke maandag naar den Abjaar waar je voor slechts 5euro een heerlijk Spaghetti Bolognese krijgt, enkel op maandag!
Trouw post ik (bijna) elke maandag een foto op Facebook en daarom zien we er bijna elke week bekenden, die ook voordelig komen smullen. Regelmatig spreken we zelfs af met vrienden of familie, ja, de maandag is er een stuk plezanter op geworden :)


Zondag trekken we dan weer geregeld naar Fish&Eat op het Zuid voor de Crazy Gamba Night.
Voor 2 personen krijg je 12 gamba's (6 stuks per persoon), 2 portie friet met mayonaise, een groot slaatje, een fles wijn, en dit alles voor slechts 30euro.
Heerlijk!


Toen ik een weekje terug een mail van Sodexo ontving om te gaan lunchen aan 15euro pp, klikte ik meteen door naar het aanbod in Antwerpen.

Tot mijn grote vreugde stond restaurant de Brasseurs erbij. Meteen reserveerde ik voor 2 december. Het was lang geleden dat we er waren geweest, en voor zover ik me kon herinneren, was dat een gezellig restaurant, met uitstekende keuken.

Eén dag na mijn online reservatie kreeg ik telefoon. Van de Brasseurs.

"Mevrouw, u heeft bij ons gereserveerd voor die lunchactie van Sodexo."
"Ja, dat klopt."
"Helaas kan dat niet doorgaan. Wij doen immers niet mee aan die actie."
"Hoe bedoelt u?"
"Wel, dat is een vergissing van Sodexo. Wij doen niet mee aan die actie, en ik heb Sodexo al gecontacteerd, ons restaurant is uit de lijst gehaald. Maar aangezien u de eerste was die bij ons reserveerde, besloot ik u te bellen om dat te zeggen. Uw reservatie is bij deze geannuleerd."
"Euh, OK. Dank u. Dan gaan wij wel ergens anders lunchen."

Hoe kan dit beter?

"Mevrouw, u heeft bij ons gereserveerd voor die lunchactie van Sodexo."
"Ja, dat klopt."
"Ik bel u even om u te melden dat er een kleine vergissing in het spel is. Wij doen namelijk niet mee aan die actie."
"Hoe bedoelt u?"
"Wel, dat is een vergissing van Sodexo. Wij doen niet mee aan die actie van hen, en ik heb onze naam ondertussen van de site laten halen. Ik bel u even persoonlijk op, om u dat te melden. Desalniettemin ontvangen wij u heel graag voor een lunch op 2 december. Helaas niet aan 15euro pp, maar wij hebben een heerlijke lunchkaart, en ter compensatie bieden wij u graag een aperitiefje van het huis aan.
Hoe laat mag ik u verwachten?"

Zo had het ook gekund. Capisce Brasseurs?

Dan maar een lunch gereserveerd aan 15euro pp bij Bizzie Lizzie, ook lekker, en dichtbij. Dank u Sodexo!