De tafel van 10

 Ik ben nog aan het nagenieten van een onvergetelijke avond. A night at the Museum.

Vorig jaar heb ik op een veiling tijdens Antwerp Diner geboden op een prachtlot. Een privé rondleiding in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen after hours, gevolgd door een diner in een museumzaal voor 10 personen!

Redelijk snel besliste ik om deze unieke ervaring te delen met Topmadammen, madammen die me geholpen hebben met mijn boek, zomaar, zonder er ook maar iets voor terug te willen.

Eerst werden we ontvangen met een glaasje bubbels. Daarna nam gids Katrijn ons mee op vrouwenwandeling door de prachtige zalen.

De sensatie om zo goed als alleen door die museumzalen te mogen flaneren is ongelooflijk.

Na haar geweldige tour namen we plaats aan een prachtig gedekte tafel in de Salon, persoonlijk vind ik dat de allermooiste zaal in het hele museum. De Amaryllissen kleurden perfect bij de cover van mijn boek en de mooie uitnodiging en menukaartjes ontworpen door PLOEK.

Nadat ik een (hopelijk niet te lange) speech hield waar ik het (bijna) droog heb gehouden werd ons een overheerlijk 3-gangen menu geserveerd.

Daarna was het praten, lachen, poseren, genieten.

Dank jullie wel Hanna, Lise, Luka, Helga, Isabelle, Ilse, Hélène, Inge en Liene.

Jullie zijn echte Topmadammen!!

Great Timing

De afspraak bij Pelckmans liep geweldig! Ze geloven erin. Het boek wordt een mooie hardcover, met illustraties van Ploek, die zagen ze ook meteen zitten. Streefdoel is om het boek tegen eind september 2025 in de winkel te hebben, mooi op tijd voor de feestdagen. Lise ging al een keer grondig door hoofdstuk 1, en ik leerde al snel de meerwaarde kennen van een uitgever. 

Mijn tweede hoofdstuk zou over Maria Pypelinckx gaan. De moeder van Peter Paul Rubens. Ik verdiepte me in archieven, artikels, boeken en tijdschriften. Eind juni 2024 was het zo goed als klaar.

Mijn gids- en chocoladeworkshop activiteiten concentreren zich van de maanden april tot en met juni, en van september tot miden december, dus de zomer had ik wat meer tijd om me te verdiepen in mijn vrouwen. De werktitel, ‘Topwijven’ haalde het uiteindelijk niet, unaniem kozen we voor ‘Topmadammen’! Het moest Antwerps klinken nietwaar?

Op 19 juni 2024 waren we uitgenodigd op een ‘burenavond’ in het mooie Plantin-Moretus museum op de Vrijdagmarkt. Omdat ik zo van het museum hou, wilde ik er absoluut ook een Plantin of Moretusvrouw in, ik wist alleen nog niet welke. Ik legde mijn idee voor aan Odette van het museum. “Een boek over vrouwen? En er komt er eentje van ons in? Wanneer komt het uit?” vroeg ze. 

“September of oktober 2025” antwoordde ik. “Dat is fantastisch”, zei ze, “Op 15 september 2025 openen wij een tijdelijke tentoonstelling ‘Vrouwenzaken/Zakenvrouwen‘ om de ‘vergeten’ vrouwen achter de man in de kijker te zetten. Het zou fantastisch zijn om je boek daaraan te koppelen”

En zo kwam ik weer aan een hoofdstuk. Eentje over Anna Goos. De allereerste Moretus-weduwe die de zaak draaiende hield na het overlijden van haar man.

De pitch

 De figuur van Agatha Gijzen bleef me boeien. Ik ben al zo’n goeie tien jaar gids in Zoo Antwerpen maar, behalve op hun website, is er verder geen spoor van haar te vinden.

Ze is wel terug te vinden op Wikipedia, Arnout Hauben heeft aandacht aan haar besteed in zijn boek en televisieprogramma, er is haar proefschrift dat zelfs werd uitgegeven, net als haar boek over Okapi’s (in het Duits), maar ik zocht meer. Ik wilde haar verhaal vertellen, en kaderen in haar tijdsbeeld.

Agatha is overleden in 1995. Misschien waren er nog wel ZOO medewerkers (op rust?) die haar gekend hadden en me wat meer over deze bijzondere vrouw konden vertellen? En ja hoor! Die waren er. Dankzij ex medewerkers kreeg ik een beter beeld van haar, en eens ik tevreden was met haar verhaal, stuurde ik het op aanraden van mijn partner naar een uitgever.

“Stuur het maar,” zei hij, “het duurt maanden voor die reageren, als ze überhaupt reageren.” En op 9 april 2024 stuurde ik deze mail uit naar het algemene mailadres van Uitgeverij Pelckmans:

Beste Pelckmans team,

Al bijna 20 jaar ben ik full time stadsgids in Antwerpen en ik ben een boek aan het schrijven. Over Antwerpen natuurlijk, meer bepaald over een aantal Antwerpse topwijven.

Ik vermoed dat jullie met zeer grote regelmaat brieven en manuscripten krijgen, en bij het lezen van deze intro al een diepe zucht slaken maar laat me jullie overtuigen dat dit boek het echt verdient om door jullie uitgegeven te worden.

Antwerpen. Wereldstad, inclusief, vooruitstrevend, open minded, en toch zijn er zo weinig openlijke blijken van eerbetoon aan … vrouwen.

Met mijn boek wil ik eer betuigen aan die vrouwen die het leven in Antwerpen een beetje meer vorm en kleur hebben gegeven. Vrouwen die geschiedenis hebben geschreven, of die zelfs hebben veranderd. Vrouwen zonder wie Antwerpen een andere stad zou zijn geweest; Topwijven dus.

Deze vrouwen verdienen een standbeeld, een straat, een plein. Maar deze vrouwen verdienen het vooral om herinnerd te blijven. In een boek!

Een greep uit de vrouwen die aan bod komen (sommige verhalen zijn al klaar, andere bijna en een aantal zijn in research fase):

Agatha Gijzen, Maria Pypelinckx, Regine Beer, Nicole Van Goethem, Mary Prijot, Helena Fourment, Martina Plantin, Mathilde Schroyens, … Ik heb er voldoende voor een tweede of derde boek.

Gezien mijn professionele activiteit als stadsgids werk ik samen met het boek een stadswandeling rond dit thema uit, de Topwijventour. Een eerste deed ik al voor Gazet van Antwerpen, in het stadsmagazine Citta van 2 en 3 maart jl (zie bijlage).

Elk jaar neem ik zo’n 1000 mensen mee op stadswandeling door Antwerpen. Dat zijn allemaal potentiële kopers van een mooie uitgave over boeiende vrouwen, en over Antwerpen.

Veel van mijn klanten zijn vrouwen, vrouwenverenigingen zoals Markant, Zilveren passers, … En u weet ongetwijfeld beter dan ik dat vrouwen de grootste boekenlezers zijn, veel meer dan mannen.

Niet dat ik het mannelijk leespubliek wil weren, integendeel. Het verhaal van elke vrouw wordt gekaderd in haar tijdperk. Zo is er de Gouden Eeuw en de Val van Antwerpen (Maria Pypelinckx), de impact van boekdrukkunst op het dagelijkse leven (Martina Plantin), de eerste vrouwen in politiek (Mathilde Schroyens), de omslag van dierentuin als rariteitenkabinet naar onderzoekscentrum (Agatha Gijzen),…

Worden jullie bij het lezen van deze namen net zo enthousiast als ik?

In bijlage een eerste hoofdstuk als smaakmakertje.

Ik hoor graag van jullie.

Een 10.000 stappen tour voor Citta

 In februari 2024 kreeg ik een mailtje met de vraag of ik voor CITTA, de weekendbijlage van Gazet Van Antwerpen, een 10.000 stappenwandeling kon uitwerken, rond vrouwen.

Ja, heel graag!! Ik had al een shortlist in mijn hoofd en begon weer met Agatha.

Het artikel verscheen in de weekendkrant van 4 en 5 maart in het kader van Internationale Vrouwendag op 8 maart. De reacties waren alleen maar positief!

Ik dacht bij mezelf ‘Zou hier geen groter verhaal in zitten? De levensverhalen van een aantal fantastische Antwerpse vrouwen uit de geschiedenis?’

En ik begon aan mijn eerste boek. Werktitel ‘Topwijven’.

Gun ons september - Coronamijmeringen

Een gevleugeld gezegde van mijn man is 'Het moet eerst slechter gaan, voor het weer beter wordt', een mantra dat toepasbaar is op ongeveer alles, van Hollywood Blockbuster tot het plaatselijk weerbericht, en ook op deze corona pandemie.

Gisteren was het weer tijd voor een langverwachte veiligheidsraad waarin nieuwe maatregelen zouden worden aangekondigd voor België. De vorige veiligheidsraad was bijna een maand geleden. Ik had hoop, nav een artikeltje waarin Toerisme Vlaanderen een lans brak voor de toeristische sector, de eerste keer dat die bij naam en toenaam werd genoemd, en ik dacht bij mezelf, gun ons september.

Het sprankeltje hoop voor Cultuur en Events werd waarheid. Met ingang van 1 september wordt het maximaal aantal toegelaten mensen in een publiek – bij sportwedstrijden, in het theater of bij andere cultuur-activiteiten, gebedshuizen, congreszalen, auditoria - uitgebreid tot 200 personen binnen en 400 personen buiten (ipv 100 en 200). En na een begrafenis mag je eindelijk weer een koffietafel houden, tot 50 gasten. 

De sociale bubbel van 5 blijft behouden, winkelen mag vanaf maandag weer met 2 en langer dan 30 minuten per winkel. Dat de bubbel van 5 behouden blijft, vind ik een goede zaak. Toen de bubbel onlangs werd versoepeld, zaten we in no time met een stijging in het aantal besmettingen. Het winkelen met 2 is ook fijn, die mocht van mij zelfs uitgebreid naar gezinsleden, of zelfs de bubbel, maar we zijn blij met elke vooruitgang.

Versoepeling dus voor events, voor cultuur, voor retail (winkels), maar waar bleef de versoepeling voor toerisme?

Als evenementen in de buitenlucht mogen doorgaan met 400 personen, waarom mogen wij stadsgidsen dan nog steeds maar met maximaal 9 personen op stap?

Ik ben er verder over beginnen nadenken na een wandeling die ik deze week had voor vzw Sporta. Sporta organiseert zomerkampen voor jongeren, zo ook een modekamp. Het is voor dat kamp dat zij al voor de derde of vierde keer op rij, beroep doen op mij voor Modewandeling in Antwerpen. Het is altijd heel leuk. De groep bestaat normaal gezien uit 14 deelnemers en 2 begeleiders.
Omdat ik maar 9 personen mee mag nemen op mijn wandelingen, dacht ik dat deze groep ook weer zou annuleren, zoals tientallen groepen reeds deden sinds 14 maart, maar nee, deze mocht doorgaan;

Op het samenscholingsverbod in Antwerpen geldt namelijk één uitzondering. Samenkomsten van minderjarigen bij een begeleide activiteit in de openbare ruimte.

Dus bij deze mijn dringend verzoek.
Maak een uitzondering voor alle samenkomsten bij een begeleide activiteit in de openbare ruimte. Laat groepen met ons op wandel gaan tot pakweg 20 personen. Met mondmaskers, handhygiëne en afstand. En gun ons september.

Het hoogseizoen in gidsenland voor wat betreft rondleidingen voor groepen loopt enerzijds van maart tot en met juni. Die maanden zijn we misgelopen. In juli en augustus hebben wij soms nog enkele individuele toeristen, maar die hadden we dit jaar ook niet.
De meeste teambuildings, bedrijfsuitjes, activiteiten met sociaal culturele verenigingen gaan door in september met een uitloop naar oktober, maar de nieuwe maatregel loopt al zeker tot en met eind september.

Ons voorjaar hebben wij gemist, alstublieft, gun ons september.

Horeca draait al weer een tijdje, mensen stappen zonder schroom, angst, zorg, op een overvol vliegtuig, de event sector haalt (een beetje) adem, de laatste solden kun je toch nog met z'n 2 gaan scoren, theaters stoffen hun podia af, maar toerisme heeft nog steeds geen perspectief.

In april riep men "Horeca moest als eerste dicht, en kan pas weer als laatste open". In juni riep men "Cultuur moest als eerste dicht, en kan pas weer als laatste open".

Ik zeg jullie "Toerisme moest als eerste dicht, en kan pas weer als laatste open".
Dus alstublieft, gun ons september.

Ik doe een oproep naar alle collega gidsen en aanbieders van toeristische belevingen; City golfs, rondritjes, fietstochten, workshops, ...
Gebruik de hashtag #gunonsseptember, en laat ons hopen op een mirakel.

Radio 2 belde me erover op. Herbeluister het interview hier.

Even kort recapituleren:

Vanaf 14 maart 2020 gingen meerdere maatregelen van kracht. Horeca moest dicht, en een paar dagen later, 18 maart, volgde een complete lockdown. Alle niet-essentiële winkels moesten dicht, burgers moeten thuisblijven en contact met de buitenwereld maximaal vermijden, met uitzondering van gezinsleden of voor het werk. Grenzen werden gesloten.

Alle ondernemers, ook ik moesten verplicht sluiten, mijn chocoladeatelier voor workshops moest dicht, ik mocht geen rondleidingen meer geven, musea en kerken gingen op slot, dierenparken en pretparken sloten hun toegangspoorten, kortom, het kloppend hart van onze stad werd even aan een kunstmatige monotor gelegd, zoals dat ook begin grote delen van de rest van de wereld.

Langzaam maar zeker kwam er beterchap. DIY winkels en tuincentra mochten weer open, stoffelwinkels (dat was vooral om mensen toe te laten zelf mondmaskers te maken (het mondmaskersaga is een verhaal op zich waarover ik hier niet ga uitwijden), je mocht contact hebben met één andere persoon (waar je niet mee samenwoont) en vanaf 10 mei werd die 'sociale bubbel' mensen waar je contact mee mocht hebben, uitgebreid naar 4.

Een week later mochten kappers, schoonheidssalons, pedicures, nagelsalons, barbiers en tatoeage- en piercingsalons opnieuw open. Markten gingen open (met maximaal 50 kramen), sporten in clubverband was opnieuw mogelijk in de buitenlucht (met maximaal twintig personen) en ook musea en dierentuinen mochten weer bezoekers ontvangen.
Huwelijken en begrafenissen waren mogelijk tot 30 personen. Maar dat alles wel nog steeds onder strikte voorwaarden.

8 juni was D-Day. Alle bedrijven mochten hun activiteiten hervatten. Behalve casino's, speelhallen en discotheken. Cafés, bars en restaurants moeten nauwkeurige richtlijnen volgen. Zo moet er 1,5 meter tussen de tafels zijn, mogen er maximaal 10 gasten aan een tafel plaatsnemen, moet iedereen aan tafel bediend worden en moeten obers mondmasker dragen. Alle zaken mogen openblijven tot 1 uur, iets wat voortaan ook geldt voor de nachtwinkels. 

Ook de bubbels worden flink uitgebreid. Ipv 4, mag je 10 verschillende personen per week zien. Social distancing blijft aangeraden, maar niet voor gezinsleden, kinderen onder de 12 jaar onder elkaar en mensen uit de uitgebreide bubbel. Als je iets in groep doet, mag die nooit groter zijn dan 10 personen, kinderen inbegrepen. Zowel bij bezoek thuis, als buitenshuis of op restaurant. In juli ging de bubbel naar 15 personen, en toen ging het fout.

Na een flinke heropflakkering van het aantal besmettingen werden een aantal maatregelingen teruggeschroefd; de sociale bubbel ging terug naar 5, winkelen mocht je nog maar enkel alleen, en max 30 minuten per winkel. En vooral in Antwerpen werden op 28 juli draconische maatregelen getroffen door de aanstelling van een avondklok van 23h30 tot 06h00, een verbod op samenscholingen van meer dan 10 personen.
(De avondklok werd op 6/8 gewijzigd in een nachtklok wegens de hittegolf en horeca mag weer open blijven tot 01h)

Bron

Coronamijmeringen - Kan kunst de wereld redden?

Antwerpen was culturele hoofdstad van Europa in 1993. De slogan luidde 'Kan kunst de wereld redden?' Het was onrechtstreeks de aanleiding tot 'de job van mijn leven', stadsgids, die jammer genoeg in tijden van corona even on hold is gezet.

Bijna alles is even on hold gezet, ook in mijn mooie stad Antwerpen. Er zijn een paar lichtpuntjes. Horeca is weer open (met een maximum van 4 personen aan een tafel en verplichte sluiting om 23h), winkels zijn weer open (doch enkel voor solisten, je mag nl. niet 'samen' winkelen en je mag maar maximaal 30 minuten in dezelfde winkel blijven), pretparken en dierentuinen zijn weer open (met beperkt aantal bezoekers en verplichte mondmaskers voor iedereen boven de 12 jaar), we mogen buiten (met onze nauwe contacten van maximaal 4 per gezin en minder nauwe contacten van maximaal 10 personen tegelijk, en met een mondmasker op drukke plaatsen), etc etc.

In een heel belangrijke sector is het helaas nog muisstil. In die van de evenementen en cultuur.

Mijn volledige professionele leven (op 1 of 2 baantjes na) heeft zich afgespeeld in de eventsector. Ik ben begonnen als hostesse op top events, later als event manager aan de slag bij Tabacofina Van der Elst, De Kie, Gold International, Taste of Art en sinds 15 jaar ben ik zelfstandig stadsgids en chocolatier.

Ik beschouw, en behandel mijn stadswandelingen en chocoladeworkshops allemaal als mini- eventjes op zich, met een link naar cultuur. Mijn klanten zijn mijn publiek, ik heb ze nodig, daarom dat ik deze lockdownperiode ook niet de virtuele tour op ben gegaan zoals een aantal van mijn collega's dat wel hebben gedaan waarvoor respect.

Evenementen en cultuur hebben mij mijn mooiste herinneringen gegeven. En steeds met vrienden erbij.

Dit virus pakt ons daar waar het het meeste pijn doet. In elk geval bij mij toch. Geen feesten, vernissages, optredens, voorstellingen, concerten, zingen, dansen, gezellige groepen, ...

Ik hoop dat we snel weer mogen feesten, en ik weer volop herinneringen kan bijmaken dankzij de cultuursector, en de evenementenwereld. 

Want ik kan niet zonder. Echt niet. 

Antwerpen Zingt op de Gedempte Zuiderdokken, de Bolero in de Stadsschouwburg, Herman Van Veen in de Arenberg, Ramses Shaffy in het Zuiderpershuis, de Spaanse Rijschool in Vorst Nationaal, een Hollywoodiaans feestje op kantoor bij Censydiam, Place Musette op de Gentse Feesten, Frank Sinatra met Liza Minelli en Sammy Davis Jr in Ahoy en een tribute groep (zonder Liza) jaren laten in de Stadsschouwburg, De Reuzen van Royal De Luxe in Antwerpen, meerdere keren, die duizenden mensen dagenlang in de ban hielden, zelfs als ze sliepen, Feest in het Stadspark met Discobar Aa Moeder, de kerstmarkt, Zomer van Antwerpen, Bollekesfeest, Bloemen noch Kransen in het Stadsmagazijn, Pixar met symfonisch orkest in de Elisabethzaal, De Veurleste, West Side Story met Symfonisch Orkest, Sven Ratzke, Julien Clerc, Doe Maar, Soulister en zovele andere in de fantastiche Roma, Madonna in het Sportpaleis, Pavarotti ook, Toots Thielemans in Ancienne Belgique en op Jazz Middelheim, de Grungblavers, Deus en vele anderen in het OLT, de Zoomerbar in Zoo Antwerpen, Tall Ship Race, Doe Maar in den Trix, voor het Trix heette, maar ik kan even niet op de naam komen, Pride Parades, France Gall in Vorst Nationaal (mijn eerste concert ooit), Vitalski in de Harmonie of met zijn 'Levende vrouwen tentoonstellingen', de Zomer(s) van Antwerpen, Priscilla Queen of the Desert the musical op Broadway, Museumnacht(en), een wijnfestival op de Ponte Vecchio in Firenze, ...  💔

Leven en werken na corona - wanneer?

In de onlangs aangekondigde exitstrategie van België in deze coronacrisis ben ik naarstig op zoek gegaan naar maatregelen die voor mij, mijn rondleidingen en chocoladeworkshops van toepassing zijn.

Helaas val ik, samen met alle andere stadsgidsen en organisatoren van teambuildings uit de boot.

• Vanaf 4 mei mogen stoffenwinkels weer open en bedrijven die diensten leveren aan andere bedrijven.
• Vanaf 11 mei mogen alle winkels weer open.
• Vanaf 18 mei mikken musea op een heropening.
• Ten vroegste vanaf 8 juni volgt een gedeeltelijke opening van restaurants, daarna cafés etc.

Grote evenementen waren eerder al gecancelled tot en met eind augustus 2020.

Van De Zevende Dag tot in GVA wordt de (kleinere) evenemententensector aangehaald, en hoe belangrijk die wel niet is, samen met horeca. Het hangt allemaal samen, cultuur, entertainment, genieten.

Je gaat op city trip omdat je favoriete artiest er optreedt (ik had tickets voor Sven Ratzke in Dordrecht eerder deze maand), en je zoekt van te voren uit waar je lekker kunt gaan eten, of je laat je ter plaatste meeslepen door het moment en valt ergens onaangekondigd binnen.
Je pluist uit of er toffe dingen te beleven zijn, een boottochtje, een bijzondere tentoonstelling, een café met live muziek, een citygolf, ... Of je sluit aan bij een workshop macramé, keramiek, chocolade, ...

Maar wanneer die optredens gecancelled worden, de restaurants dichtblijven, de bootjes niet uitvaren, de tentoonstellingen afgelast en de cafés gesloten zijn, waarom zou je dan nog naar die bestemming willen reizen? Om op je hotelkamer te blijven zitten met een zak Doritos en fles witte wijn met draaistop uit de plaatselijke supermarkt want de hotelbar is ook gesloten?

Niettegenstaande ik een bedrijf heb, en diensten lever aan bedrijven, teambuildings B-2-B, zei mijn gezond verstand me dat ik op 4 mei niet open mag gaan, of niet kan gaan beginnen gidsen. In de 11 mei regel, de heropening van winkels, zie ik me ook niet passen, dus al mijn hoop was gevestigd op de aankondiging dat cultuur terug zou heropstarten met de geplande heropening van musea op 18 mei.

Maar toen las ik in een artikel in De Tijd dat:

In eerste instantie worden enkel individuele bezoekers, eventueel met huisgenoten, toegelaten. Groepsbezoeken worden nog niet georganiseerd.

Het ziet er dus niet goed uit voorlopig. Geen groepsactiviteiten.
Ik begrijp best wel dat het nu niet het moment is om gezellig met een groepje van 20 personen op stadswandeling te gaan, of een chocoladeworkshop geven voor 18 jonge meiden tgv een vrijgezellenfeestje.

Maar een privé chocoladeworkshop met 5 personen moet toch gaan kunnen over enkele weken, of een stadswandeling met een groepje van 4, 6, 8, ...?
Maar we weten het niet. Geen richtlijnen, geen aanbevelingen.

Mijn klanten wachten op nieuws, maar ik kan ze dat niet geven. Na het lange binnenzitten willen mensen plannen maken, en samen iets leuks beleven. Maar ik kan geen reservaties aannemen. Niet nu, niet volgende maand, niet in de zomervakantie, niet daarna.

Maar ik blijf hopen. En ik hoop dat politici en virologen ook voor onze sector aan aanbevelingen beginnen denken.

Vergeet ons niet. Alsjeblieft.

Alle maatregelen vind je hier.

Hoe het allemaal begon

In september 2019 liep er een tof mailtje bij me binnen:

“Beste Carolien,
In het kader van het nieuwe Canvas-programma “Meer Vrouw Op Straat” met Sofie Lemaire had ik een vraag voor jou. Kan ik je in de loop van de dag eventueel telefonisch bereiken?
Alvast bedankt.
Vriendelijke groet,
Arne
Productiehuis ‘De Chinezen’

De Chinezen werkten in opdracht van Canvas aan het televisieprogramma ‘Meer vrouw op straat’. 

De bedoeling was om belangrijke vrouwen uit de Belgische geschiedenis meer naambekendheid te geven en steden en gemeenten aan te moedigen om in de toekomst meer straten naar vrouwen te vernoemen.
In elke stad waar ze opnames gingen maken, acht steden in het totaal, richtten ze tijdelijk een pop-upstudio in op een herkenbare plaats, waar mensen voor de camera vrouwen kort konden voorstellen en “nomineren” om een straat te krijgen.

In Antwerpen was dat op de Groenplaats en er werd mij gevraagd of ik zin had om op zaterdag 28 september langs te komen om Agatha Gijzen te nomineren, een dame die zeer belangrijk is geweest voor Zoo Antwerpen.
Een perfecte keuze, want naast stad- en Lifestylegids, ben ik ook al een hele tijd ZOOgids. 

Zo gezegd, zo gedaan en hiermee werd, zonder dat ik het toen al doorhad, het eerste zaadje geplant voor mijn boek over Antwerpse Topmadammen…

Kleine verdrietjes. Coronamijmeringen

Gisteren keek ik naar #corona2020 op Vier, een tv programma dat snel snel in elkaar is gestoken en ons meeneemt naar de wereld van de Onbekende Vlaming, en hoe die omgaat met de impact van het coronavirus in zijn of haar leven. Het feit dat het snel snel is gemaakt is eraan te zien, maar dat maakt net de charme van dit programma zo groot.

Het item over Oma's Brasserie in Sint Niklaas was aangrijpend. Mark draait elke zondag plaatjes. Live, al 16 jaar, en stond nu met een droeve blik in zijn ogen voor een lege zaal. Maar hij bleef draaien, want oma had een lekkere wafel met aardbeien voor hem bij. Marks stem stokte toen hij Willy Sommers op de draaitafel legde. 'Als een leeuw in een kooi' natuurlijk, en hij zong luidkeels mee, want zo voelde hij zich ook.
Bekijk de eerste vier minuten van aflevering 13 hier, u zult het zich niet beklagen.

Op de website staat dat Oma's brasserie gesloten is tot en met 3 april. Weet u nog, Op 13 maart werden de eerste maatregelen in Belgie getroffen om het coronavirus in te dijken en moest alle horeca gedurende 3 weken dicht. Tot en met 3 april, vandaag.

Ondertussen weten we dat die maatregel uitgebreid is tot en met 19 april, met een mogelijke uitloop tot 3 mei. Dat zijn er nog eens twee, maar misschien wel vier weken bij. Dramatisch want we hebben hier eindelijk eens mooi weer ...

Er staan ons anders nog grote drama's te wachten. Naast de medische ramp, mogen we volgens specialisten 8% meer failissementen verwachten. De Nederlandse Hema vreest voor zijn voortbestaan en de Belgische keten E5 Mode heeft alvast bescherming tegen zijn schuldeisers gevraagd.

En wat met evenmenten? Ik denk aan het Keukenhof dat dit jaar niet opengaat. Duizenden mensen die een heel jaar werken aan een event dat maar een paar weken duurt, en dat nu in het water valt. Of Tomorrowland wat volgens mij ook gaat sneuvelen. En ik vrees voor de Gentse Feesten die ik pas vorig jaar heb ontdekt en waar ik hopeloos verliefd op ben geworden.

Als grote bedrijven het al lastig hebben, hoe moet het dan niet zijn bij de kleintjes? “De helft van de zelfstandige ondernemers vreest dat het lastig wordt om niet failliet te gaan als hun zaak langer dan drie weken gesloten moet blijven”, zegt Christine Mattheeuws van het Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen, op basis van een bevraging bij meer dan 10.000 leden.

En dan denk ik ook aan al die kleine evenementjes. Koppeltjes die hun bruiloft moeten uitstellen, of eerste en plechtige communies die niet doorgaan.
Ik zag pas op tv een kerel die een fortuin had uitgegeven aan het communiefeest van zijn dochter want "trouwen kan ze zo vaak doen als ze wilt, maar haar plechtige communie doet ze maar één keer".

Bejaarden die hun 97ste, 86ste, 103e verjaardag achter glas moeten vieren, vensterglas bedoel ik dan, en hopen dat er iemand voorbijkomt die zwaait.

Een bericht in de krant dat me ontroerde was van de 4-jarige Amirah die politie en zorgverleners trakteerde in plaats van klasgenootjes of andere vriendjes.

Jupiler heeft een leuke actie bedacht voor al diegenen die jarig zijn in maart en april. Als je je verjaardagsfeestje verzet, krijg je van hen 10 pintjes.

Wanneer deze crisis achter de rug is, ben ik stellig van plan ook eens een zondagmiddag te gaan dansen in Sint Niklaas met een stel vrienden. Mark, hou je een tafel van 8 voor ons?
En dankzij Jupiler kan ik nog een rondje geven ook!

We zullen doorgaan - Coronamijmeringen

Wat zou hij trots zijn, Ramses Shaffy, dat zijn geweldig nummer grijs wordt gedraaid deze dagen.

Radio Minerva, mijn favoriete zender, zeker nu, nu ze verzoeknummertjes draaien en het genre dat ze normaal gezien draaien - easy listening, aangevuld met evergreens en oldies uit de jaren 40, 50 en 60, - wordt nu afgewisseld met hits zoals Leef' van André Hazes, 'Oma's aan de top' van K3, carnavalsliedjes van Corrie Conings, af en toe een hard rock nummer, of iets van Stan van Samang, draait het elke dag en Radio1 heeft zelfs een programma dat zo heet en een warme oproeg gedaan aan Vlaamse artiesten om hun eigen versie te maken, met prachtige resultaten.

Het was misschien wel het eerste dat hij zei, toen hij zijn lieve Liesbeth vorige week weer terugzag na meer dan 10 jaar van elkaar gescheiden te zijn geweest, "Heb je het gehoord lieve schat? Iedereen speelt, zingt, en luistert naar 'Wij zullen doorgaan'. Het komt allemaal goed."

Gisteren had ik zin om de handen uit de mouwen te steken. Ik heb niet voor niets een chocoladeatelier waar ik normaal gezien nu volop chocoladeworkshops zou geven, en dat ligt er werkeloos bij.

Ik was bij de plaatselijke supermarkt allerlei heerlijke spullen gaan halen; bloem, suiker, eieren, room, kortom een zeer noodzakelijke verplaatsing, en ik sloeg aan het bakken.

Uren later had ik hele ladingen romige truffels uit mijn mouw geschud, een grote schaal brownie gebakken, een stel brownies-in-a-mug gemaakt, een paar vormen caraques afgevuld en massa's Oreo's en marshmallows ge-enrobeerd.
Mijn man eet geen chocolade noch room, en ik zou toch liever geen 2 maten bijgekomen zijn na de lockdown, dus nam er een paar Chocalicious tasjes bij, vulde ballotins en zakjes, versierde ze met kleurige cadeaulinten, en heb die vanmorgen vroeg buiten gezet voor de vuilnisophalers met een grote brief erbij.

En nu maar hopen dat ze het niet bij het oud papier hebben gegooid ...