Mensen die hun leven niet niet leiden 'zoals het hoort' worden alsmaar minder terechtgewezen.
Storm van protest onlangs. Het geraakte bekend dat gauwdieven pas vanaf hun 3e inbreuk worden vervolgd.
Dus pas wanneer een winkeldief voor de 3 keer betrapt wordt, gaat zijn dossier naar het parket. Dat is toch te gek voor woorden? Wangedrag wordt niet meer gestraft. Allee, pas vanaf de derde keer.
Zelf zit ik ook verveeld met wangedrag. Geen diefstal in die exacte betekenis van het woord, maar ergens wordt ik toch serieus benadeeld.
Ik verhuur een paar 1-persoonsappartementjes vlakbij het station van Berchem. Het opbrengstpand, een paar jaar geleden aangeschaft, is mijn appeltje voor de dorst.
Al een paar jaar toffe huurders, jong, veelal meisjes, alles wordt netjes onderhouden, ik draag er ook zorg voor, alles koek en ei.
Tot ik in april vorig jaar een nieuwe huurder aanvaarde voor het appartementje op de eerste verdieping. Hij zag er goed uit, verzorgd voorkomen, werkte in Brussel, bij de overheid, de locatie was voor hem perfect ommet de trein naar zijn werk te gaan, en hij zocht iets voor max een jaar. Hij was alleen. Prima. We tekenden een contract en hij trok erin.
De sfeer in het gebouw veranderde snel. Hij had een klein kindje met heel veel kleine vriendjes waar een babysit op paste. Tenminse, paste, ...
Terwijl de peuters met zijn vieren dwars door de geluidmuur gilden, leek het wel alsof de babysit doof was.
De huurder was slordig met een lekkende kraan wat leidde tot flink wat wateroverlast en schade in de hal die oploopt tot 2000euro. En verzekerd was hij natuurlijk niet. Ik wel gelukkig, maar de franchise had ik zitten.
Bovendien kreeg ik voor het eerst klachten van medebewoners over lawaai, ruzies, ... Vervelend.
Een paar keer probeerden we met de kerel te gaan praten. Telkens excuseerde hij zich vriendelijk, het zou niet meer gebeuren.
Na een paar maanden bleek hij ineens niet meer bereikbaar. Hij reageerde niet op emails, nam de telefoon niet op, reageerde niet op briefjes die ik onder de voordeur schoof, er was iets vreemds aan de gang. De klachten over lawaaihinder hoopten zich verder op.
Zo is ook de politie 2 keer langs moeten gaan om de boel te sussen, details kreeg ik niet van de commissaris. De wet op privacy. Komaan zeg, het is toch mijn huis, en ik maakte me zorgen om de medebewoners!? Helaas, ik kreeg geen informatie.
Vanaf oktober betaalde hij geen huur meer. Hij werd daar vriendelijk toe aangemaand. Per mail (ik was achter zijn nieuw emailadres gekomen), per telefoon, (ik was achter zijn nieuw gsmnummer gekomen), per brief, eerst gewoon, dan aangetekend, dan onder de deur geschoven.
Na geen enkele reactie te hebben gekregen, startte ik een gerechtelijke procedure.
Om een lang verhaal kort te maken, de rechter gaf me over de hele lijn gelijk.
Hij werd veroordeeld tot het verlaten van het pand, het betalen van de achterstallige huur van de maand oktober en november en een wederverhuringsvergoeding tbv. 3 maanden huur. Die is wettelijk verplicht bij het vroegtijdig beeindigen van een huurcontract.
Ondertussen zijn we begin januari is hij er nog steeds niet uit.
Deze week zou hij worden uitgezet door een deurwaarder.
Vanmorgen belde zijn zus, die vroeg of hij tot eind januari mocht blijven zitten mits betaling van de huur van de maand januari. Alleen januari. Toen ik haar vroeg of ze misschien een extra effort kon doen en ook een tweede maand (van de 4) kon betalen zei ze "Ja maar, dat moeten mijn ouders en ik voor hem voorschieten!"
En wie was dat dan nu aant voorschieten dacht ze? Juist ja. Ikke. Ze zo het bespreken met haar ouders en me terugbellen. Ik heb haar niet meer gehoord.
Vanmiddag belde de deurwaarder. De woning wordt morgen ontruimd door haar ouders. Zij brengen de sleutels naar het kantoor waar ik ze woensdag kan gaan halen.
En de betaling van de achterstallige huurgelden? Ah, die van oktober en november? Die gaan ze uitvoeren in een afbetalingsplan. Dat kan wel een paar jaar duren.
"Jamaar, en wat dan met de huur voor december en januari?" vroeg ik. "Hij is enkel veroordeeld tot het betalen van de huur voor oktober en november. Voor de andere maanden kunt u de wederverhuringsvergoeding gebruiken, als u die krijgt."
Was ik nu maar op het voorstel van de zus ingegaan. Dan had ik toch tenminste 1 maand gerecupereerd.
Wat leren we hieruit? Steel maar op tot je 2 keer betrapt wordt en stop op tijd met huur te betalen, dat zal iemand anders wel doen.
Waar gaan we toch naartoe?
Posts tonen met het label Immo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Immo. Alle posts tonen
maandag 3 januari 2011
woensdag 24 maart 2010
vrijdag 19 maart 2010
Het is geel en het gaat werken
De laatste dagen is het Telenet verhaal in een stroomversnelling geraakt.
Het begon met een mailtje van mijn kant naar de Customer Service, een tip van een vriend van me die mijn blog had gelezen.
Dezelfde dag nog kreeg ik telefoon.
De persoon die zich vanaf toen heeft bezig gehouden met het dossier, heeft er zich goed in vastgebeten, het leek bijna of ze nog meer vastberaden was dan ik. De telefoon stond niet meer stil.
Een dag later kwamen er techniekers kijken om te zien hoe ze een aansluiting zouden kunnen regelen.
Er werd telefonisch overlegd met onze elektrieker die nog wat extra voorbereidingen moet treffen, ze zouden me iets laten weten.
Een uur later kreeg ik bevestiging, het zou lukken. Aanstaande dinsdag, als onze elektrieker zijn deel van het werk had afgerond, wordt er een kabel aangesloten, en normaliter zouden we de dag daarna Telenet kunnen laten komen.
's Avonds werd ik opgebeld door de Customer Service. Die vroeg of het ons paste als er woensdag een technieker langs zou komen om de hele boel aan te sluiten, digitale TV, telefoon en supersnel internet.
Geweldig toch!
Ik begin bijna te denken dat er iemand bij Telenet ook mijn blog heeft gelezen.
Als dat zo is, dank je wel :)
Het begon met een mailtje van mijn kant naar de Customer Service, een tip van een vriend van me die mijn blog had gelezen.
Dezelfde dag nog kreeg ik telefoon.
De persoon die zich vanaf toen heeft bezig gehouden met het dossier, heeft er zich goed in vastgebeten, het leek bijna of ze nog meer vastberaden was dan ik. De telefoon stond niet meer stil.
Een dag later kwamen er techniekers kijken om te zien hoe ze een aansluiting zouden kunnen regelen.
Er werd telefonisch overlegd met onze elektrieker die nog wat extra voorbereidingen moet treffen, ze zouden me iets laten weten.
Een uur later kreeg ik bevestiging, het zou lukken. Aanstaande dinsdag, als onze elektrieker zijn deel van het werk had afgerond, wordt er een kabel aangesloten, en normaliter zouden we de dag daarna Telenet kunnen laten komen.
's Avonds werd ik opgebeld door de Customer Service. Die vroeg of het ons paste als er woensdag een technieker langs zou komen om de hele boel aan te sluiten, digitale TV, telefoon en supersnel internet.
Geweldig toch!
Ik begin bijna te denken dat er iemand bij Telenet ook mijn blog heeft gelezen.
Als dat zo is, dank je wel :)
maandag 15 maart 2010
Tis geel en het gaat misschien toch nog werken ...
There are always two sides to a story ...
En er zijn ook verschillende Telenet telefonisten.
Het verhaal van de elektrieker even naast mij neerleggende, melde ik me online aan voor een Telenet aansluiting op het nieuwe appartement.
Geen vuiltje aan de lucht, in het dropdownmenu kon ik mijn provincie, stad, postcode, straat, en verdieping kiezen, en 2 muisklikken verder had ik al een bevestiging voor een volledige installatie op 24 maart aanstaande, net na mijn verjaardag :)
Die avond volgde nog een bestigingsmail.
Voor de zekerheid vandaag toch even gebeld met de klantendienst.
"Ah nee mevrouw, goed dat u even belt. Da ga ni gaan gaan daar." "Huh? Waarom niet"
"U heeft daar een rijgnet" "Een wat?" "Een rijgnet" (Ach ja natuurlijk, alsof ik het nu begreep, nadat hij het herhaald had.)
Hij legde het even uit.
Appartementsblokken met een 'rijgnet' hebben 1 kabelaansluiting vanwaar steeds een aansluiting vertrekt naar het volgende appartement. Dwz dat alle appartementen op 1 kabel zijn aangesloten.
Deze werkwijze was standaard in appartementsblokken gebouwd in de jaren 50, 60 en 70 want kostenbesparend. Maar in gebouwen met een rijgnet is Telenet inderdaad niet mogelijk. Niet de telefonie, noch het internet. TV kan wel. Doch geen interactieve, digitale TV.
Op mijn vraag waarom Telenet adverteert met 'overal in Vlaanderen!' terwijl dat in heel veel gevallen niet is (voor 25.000 tot 40.000 mensen volgens sommige bronnen), antwoordde de kerel, "ja mevrouw dan had u maar naar ons moeten bellen voor informatie."
Ja natuurlijk, dat ik daar niet aan gedacht heb. 'Zeg Telenet, is dat echt waar wat jullie zeggen, dat jullie overal verkrijgbaar zijn zoals in AL jullie communicatie te lezen staat, of zou het kunnen dat jullie in een stad als Antwerpen, bij meer dan 10% van de inwoners toch niet verkijgbaar zijn? Bovendien, op de website werd mijn stad, postcode, straat en verdieping automatisch ingevuld en kreeg ik een bevestiging? Als ik nu echt te kwader trouw was geweest, en jullie beloftes niet zou hebben geloofd, en elders was gaan checken of jullie de waarheid spraken of niet, was ik dit inderdaad te weten gekomen (via de postcode check van interactieve tv.be), maar ja, waarom zou ik aan jullie twijfelen?'
Hij zweeg.
De enige oplossing blijkt nu is het rijgnet vervangen.
Integan was een paar jaar geleden van plan om structureel in heel Vlaanderen de oude rijgnetten te vervangen.
Bij ons is dat bijvoorbeeld wel gebeurd in Berchem, maar helaas niet in Antwerpen 2018.
Toen Integan werd overgenomen door Telenet, besliste deze laatste dat budget om die rijgnetten te vervangen flink terug te schroeven. Ze vervangen er af en toe nog eens eentje gratis, maar rekenen daar tegenwoordig meestal geld voor aan. En betalende aanpassingen krijgen voorrang op gratis aanpassingen.
En niet weinig, denk aan zo'n 1000 a 1300 euro voor een blok als de onze (te delen door 10 appartementen maar toch ...). Telenet biedt als tegemoetkoming een korting van van 50euro per appartement als je Telenet klant wordt.
Dus Telenet verplicht niet alle bewoners om klant te worden, nee, ze willen dat iedereen betaalt voor een nieuw kabelsysteem, dat je niet nodig hebt als je geen Telenet klant wilt worden maar dat wel minder kost als je Telenet klant wordt. Hmmm ...
Onze syndicus heeft al paar keer contact opgenomen voor de stand van zaken, wanneer wij aan de beurt zouden zijn voor een gratis aanpassing, maar helaas zit dat er niet in. Bizar, want 3 huizen naast ons is dit wel gratis aangepast, niet zo lang geleden.
In elk geval moet er iets gaan gebeuren. Het rijgnet is 30 tot 40 jaar oud en zowieso aan vervanging toe. Wel moeten alle bewoners akkoord gaan, en moet Telenet het nog in de planning kunnen opnemen, liefst voor onze verhuis (nu zondag?)
We bestuderen verschillende pistes, en doen allemaal ons best, onze syndicus, onze elektrieker, en wij zelf, en we geven de moed nog niet op ...
Tis geel en het zal werken!
(wordt vervolgd ...)
En er zijn ook verschillende Telenet telefonisten.
Het verhaal van de elektrieker even naast mij neerleggende, melde ik me online aan voor een Telenet aansluiting op het nieuwe appartement.
Geen vuiltje aan de lucht, in het dropdownmenu kon ik mijn provincie, stad, postcode, straat, en verdieping kiezen, en 2 muisklikken verder had ik al een bevestiging voor een volledige installatie op 24 maart aanstaande, net na mijn verjaardag :)
Die avond volgde nog een bestigingsmail.
Voor de zekerheid vandaag toch even gebeld met de klantendienst.
"Ah nee mevrouw, goed dat u even belt. Da ga ni gaan gaan daar." "Huh? Waarom niet"
"U heeft daar een rijgnet" "Een wat?" "Een rijgnet" (Ach ja natuurlijk, alsof ik het nu begreep, nadat hij het herhaald had.)
Hij legde het even uit.
Appartementsblokken met een 'rijgnet' hebben 1 kabelaansluiting vanwaar steeds een aansluiting vertrekt naar het volgende appartement. Dwz dat alle appartementen op 1 kabel zijn aangesloten.
Deze werkwijze was standaard in appartementsblokken gebouwd in de jaren 50, 60 en 70 want kostenbesparend. Maar in gebouwen met een rijgnet is Telenet inderdaad niet mogelijk. Niet de telefonie, noch het internet. TV kan wel. Doch geen interactieve, digitale TV.
Op mijn vraag waarom Telenet adverteert met 'overal in Vlaanderen!' terwijl dat in heel veel gevallen niet is (voor 25.000 tot 40.000 mensen volgens sommige bronnen), antwoordde de kerel, "ja mevrouw dan had u maar naar ons moeten bellen voor informatie."
Ja natuurlijk, dat ik daar niet aan gedacht heb. 'Zeg Telenet, is dat echt waar wat jullie zeggen, dat jullie overal verkrijgbaar zijn zoals in AL jullie communicatie te lezen staat, of zou het kunnen dat jullie in een stad als Antwerpen, bij meer dan 10% van de inwoners toch niet verkijgbaar zijn? Bovendien, op de website werd mijn stad, postcode, straat en verdieping automatisch ingevuld en kreeg ik een bevestiging? Als ik nu echt te kwader trouw was geweest, en jullie beloftes niet zou hebben geloofd, en elders was gaan checken of jullie de waarheid spraken of niet, was ik dit inderdaad te weten gekomen (via de postcode check van interactieve tv.be), maar ja, waarom zou ik aan jullie twijfelen?'
Hij zweeg.
De enige oplossing blijkt nu is het rijgnet vervangen.
Integan was een paar jaar geleden van plan om structureel in heel Vlaanderen de oude rijgnetten te vervangen.
Bij ons is dat bijvoorbeeld wel gebeurd in Berchem, maar helaas niet in Antwerpen 2018.
Toen Integan werd overgenomen door Telenet, besliste deze laatste dat budget om die rijgnetten te vervangen flink terug te schroeven. Ze vervangen er af en toe nog eens eentje gratis, maar rekenen daar tegenwoordig meestal geld voor aan. En betalende aanpassingen krijgen voorrang op gratis aanpassingen.
En niet weinig, denk aan zo'n 1000 a 1300 euro voor een blok als de onze (te delen door 10 appartementen maar toch ...). Telenet biedt als tegemoetkoming een korting van van 50euro per appartement als je Telenet klant wordt.
Dus Telenet verplicht niet alle bewoners om klant te worden, nee, ze willen dat iedereen betaalt voor een nieuw kabelsysteem, dat je niet nodig hebt als je geen Telenet klant wilt worden maar dat wel minder kost als je Telenet klant wordt. Hmmm ...
Onze syndicus heeft al paar keer contact opgenomen voor de stand van zaken, wanneer wij aan de beurt zouden zijn voor een gratis aanpassing, maar helaas zit dat er niet in. Bizar, want 3 huizen naast ons is dit wel gratis aangepast, niet zo lang geleden.
In elk geval moet er iets gaan gebeuren. Het rijgnet is 30 tot 40 jaar oud en zowieso aan vervanging toe. Wel moeten alle bewoners akkoord gaan, en moet Telenet het nog in de planning kunnen opnemen, liefst voor onze verhuis (nu zondag?)
We bestuderen verschillende pistes, en doen allemaal ons best, onze syndicus, onze elektrieker, en wij zelf, en we geven de moed nog niet op ...
Tis geel en het zal werken!
(wordt vervolgd ...)
zaterdag 13 maart 2010
Het is geel en het werkt, als het daar zin in heeft.
Regelmatig zie ik bij ons in de straat een gele bestelwagen staan met opschrift: 'Het is geel en het werkt', grappige reclame voor Telenet, aanbieder van telefonie, televisie en internet in Belgie.
Wij zijn al jaren Telenet klant. Nu we heel binnenkort gaan verhuizen, zijn we ook alle aansluitingen en abonnementen aan het regelen. Onze elektrieker heeft in ons appartement alle leidingen vervangen, en overal waar we TV en internet willen, de nodige voorbereidingen getroffen.
Hij ging contact opnemen met Telenet om de aansluiting te regelen.
Gisteren belde hij ons met slecht nieuws. Telenet weigert ons aan te sluiten. In het hele gebouw (9 appartementen, waarvan wij op de 7de verdieping zitten), is er geen enkel, of slechts 1, appartement met Telenet.
En daarom zei de Telenet vertegenwoordiger, tegen onze elektrieker, aan de telefoon dat ze een aansluiting voor slechts 1 appartement, en dan nog wel de 7de verdieping, de moeite niet vinden.
"Kijk", zei de kerel, "als die mensen nu eens alle bewoners van het appartementsgebouw overtuigen om Telenetklant te worden, dan brengen we alle aansluitingen zo snel mogelijk in orde."
Onze elektrieker stelde dan voor dat hij de kabel zou trekken van de 7de verdieping tot het gelijkvloers, dan was het voor hen toch geen enkel probleem om de aansluiting te regelen. De Telenet kerel bleef bij zijn standpunt.
"Zegt u mij nu dat u mijn klanten verplicht om naar Belgacom te gaan voor hun internet en TV?" vroeg onze elektrieker.
"Nee hoor", zei de kerel. "TV kunnen we onmiddellijk verzorgen, en het internet brengen we in orde van zodra alle bewoners Telenet klant zijn geworden."
Onze elektrieker is uren bezig geweest met het uitpluizen van alle mogelijke pistes, heeft enorm veel telefoontjes gepleegd, naar verschillende mensen, maar Telenet wil van geen wijken weten.
Wel Telenet, bij deze verklaar ik julie de oorlog.
Ik vind het niet kunnen dat jullie een bestaande klant in de kou laten staan. Ik vind het schandalig dat jullie aan ons vragen om 8 nieuwe klanten voor jullie te gaan ronselen, en als ons dat niet lukt, dat we dan geen klant van jullie kunnen blijven.
Ik dacht dat jullie een service verlenend bedrijf waren dat klantvriendelijkheid hoog in het vaandel draagt. Ik dacht blijkbaar verkeerd.
Bereid jullie maar voor op een reeks klachten via mail, brief, al dan niet via de ombudsman.
Zo snel geef ik niet op. Het is geel, en het zal werken!
Wij zijn al jaren Telenet klant. Nu we heel binnenkort gaan verhuizen, zijn we ook alle aansluitingen en abonnementen aan het regelen. Onze elektrieker heeft in ons appartement alle leidingen vervangen, en overal waar we TV en internet willen, de nodige voorbereidingen getroffen.
Hij ging contact opnemen met Telenet om de aansluiting te regelen.
Gisteren belde hij ons met slecht nieuws. Telenet weigert ons aan te sluiten. In het hele gebouw (9 appartementen, waarvan wij op de 7de verdieping zitten), is er geen enkel, of slechts 1, appartement met Telenet.
En daarom zei de Telenet vertegenwoordiger, tegen onze elektrieker, aan de telefoon dat ze een aansluiting voor slechts 1 appartement, en dan nog wel de 7de verdieping, de moeite niet vinden.
"Kijk", zei de kerel, "als die mensen nu eens alle bewoners van het appartementsgebouw overtuigen om Telenetklant te worden, dan brengen we alle aansluitingen zo snel mogelijk in orde."
Onze elektrieker stelde dan voor dat hij de kabel zou trekken van de 7de verdieping tot het gelijkvloers, dan was het voor hen toch geen enkel probleem om de aansluiting te regelen. De Telenet kerel bleef bij zijn standpunt.
"Zegt u mij nu dat u mijn klanten verplicht om naar Belgacom te gaan voor hun internet en TV?" vroeg onze elektrieker.
"Nee hoor", zei de kerel. "TV kunnen we onmiddellijk verzorgen, en het internet brengen we in orde van zodra alle bewoners Telenet klant zijn geworden."
Onze elektrieker is uren bezig geweest met het uitpluizen van alle mogelijke pistes, heeft enorm veel telefoontjes gepleegd, naar verschillende mensen, maar Telenet wil van geen wijken weten.
Wel Telenet, bij deze verklaar ik julie de oorlog.
Ik vind het niet kunnen dat jullie een bestaande klant in de kou laten staan. Ik vind het schandalig dat jullie aan ons vragen om 8 nieuwe klanten voor jullie te gaan ronselen, en als ons dat niet lukt, dat we dan geen klant van jullie kunnen blijven.
Ik dacht dat jullie een service verlenend bedrijf waren dat klantvriendelijkheid hoog in het vaandel draagt. Ik dacht blijkbaar verkeerd.
Bereid jullie maar voor op een reeks klachten via mail, brief, al dan niet via de ombudsman.
Zo snel geef ik niet op. Het is geel, en het zal werken!
woensdag 9 januari 2008
Een paar pillekes is toch ni erg meneer?
Gisterenochtend kreeg ik telefoon. Een onbekend nummer.
Een man meldde zich aan als van de recherche. “Mevrouw, ik zou u een vraag willen stellen en uw discretie wordt op prijs gesteld. U bent de eigenares van een pand in Antwerpen en zou een appartement verhuren aan de heer H. Woont die daar nog?”
Recherche? Ik wilde toch eerst even weten wat er aan de hand was, maar de man loste niets. “Die persoon moet voorkomen en in het kader daarvan moeten wij een huiszoeking uitvoeren. We hebben de papieren en mogen binnen, maar als hij niet thuis is, moeten wij de deur open breken.” Ik wilde liever geen schade en had al visioenen van omgegooide kasten, uitgetrokken lades, gebroken tafels en stoelen, … teveel films gezien zeker?
We spraken af dat ik de deur zou open doen voor ze. Hij kwam me om 13h halen. “Ja, laat me maar in een politiecombi stappen, dan geven we de buurt nog iets om over te spreken” “Mevrouw, wij komen in een anonieme wagen, en zijn trouwens niet in uniform. Tot straks.”
Toch maar even om legitimatie vragen (weer die teveel films) maar dat was het eerste wat de man liet zien toen hij om 13h voor de deur stond.
Hij stelde zich voor als een medewerker van de drugsbrigade en trad verder niet in detail. Hij legde even uit wat de bedoeling was. Ik moest de deur beneden open doen, kijken of de huurder thuis en indien niet, de deur van het appartement open doen, en getuige zijn van de huiszoeking.
Ik had de huurder in kwestie, een toffe jongen btw, heel verzorgd, vriendelijk, van goeden huize en nog knap ook, een paar weken geleden nog gezien in zijn appartement. Hij had een klein katje op straat gevonden en het in huis genomen.
Volgens zijn contract mag hij geen huisdieren houden, het is er ook geen type voor, altijd weg, veel op stap, dagen afwezig. Ja, wat wil je, een aantrekkelijke jongen die net 18 is geworden … en had hem gezegd dat de kat weg moest.
Op mijn laatste contactpogingen had hij niet meer gereageerd dus ik nam voor de zekerheid een poezenmandje mee, misschien hadden wij tegen het einde van de dag wel poes nummer 3 in huis. Zou leuk worden met die rakkers van ons.
Wij reden voor naar het pand, en daar aangekomen stapte de rechercheur met een collega uit de auto. Op dat moment stapten er nog 2 mannen uit een andere auto, potige kerels, het ruigere type. “Zijn jullie met 4?” vroeg ik nog onnozel? “Ja, want we willen ook graag elke avond met 4 naar huis” en toen kreeg ik het toch even benauwd.
Wat als er daar een stuk of 4 zware jongens zaten te spuiten? Die zouden het zeker niet prettig vinden als er daar 4 agenten binnenvielen. Als er maar niet gevochten werd.
Wij stapten met 6 het pand binnen, de trap op naar de hoogste verdieping. Ik klopte aan, twee keer, een derde keer. Ik hoorde gestommel.
De huurder opende de deur, slaapdronken, in zijn ondergoed, om half 2 op een dinsdagmiddag? Vreemd.
Ik kreeg de kans niet om iets uit te leggen, 3 van de mannen duwden de deur open en stormden naar binnen. Deur weer dicht.
Ik kon flarden van het gesprek opvangen en een paar minuten later kwam 1 van de rechercheurs naar buiten. “Tis pozetief. Twiej doeze pillekes. Da’s ni veur aigen gebroik zene.” Hij ging terug naar binnen. In elk doosje zaten volgens zijn collega een paar zakjes en in elk zakje zitten 25 pillen. Extacy?
Naast de poes vonden ze ook nog een eekhoorn in de badkamer. Ik was vergeten dat hij die ook had. De rechercheur verzekerde me dat ze steeds rekening hielden met huisdieren en die zeker niet onverzorgd achterlieten. Op ons verzoek stelde hij de huurder voor dat wij de beestjes mee naar huis zouden nemen maar dat wilde hij niet. Er zou wel iemand ze komen halen zei hij.
Een van de rechercheurs bleef bij ons staan en legde ons uit wat er stond te gebeuren. Dit voorval veranderde niets aan de relatie huurder – verhuurder die wij hebben, alleen moest ik goede afspraken met hem maken, en eens met de man samenzitten, wanneer hij terug vrij was.
De huurder zou worden meegenomen naar het bureau en zeker tot morgen daar gehouden worden. Dan kwam hij voor een rechter. De rechter zou dan beslissen of hij aangehouden bleef of naar huis mocht tot het proces. In het slechtste geval bleef hij aangehouden, minimaal 5 dagen, maximum 1 maand in de cel.
Ik vond dat ze wel erg streng waren voor de jongen. Een maand in de cel? OK, dealen mag niet maar het waren maar een paar pillen. Dat zei ik dan ook tegen de rechercheur. “U mag hem alvast zeggen dat ik hem hiervoor niet de deur zal wijzen. Een paar pillekes is toch ni erg meneer?”
Ik voelde Kristoffel naar me kijken. Wat zegt ze nu weer?
De rechercheur gaf me een telefoonnummer. Bel me morgen maar op voor een stand van zaken. Bedankt voor uw hulp. En wij dropen af. Met een lege poezenmand.
Een man meldde zich aan als van de recherche. “Mevrouw, ik zou u een vraag willen stellen en uw discretie wordt op prijs gesteld. U bent de eigenares van een pand in Antwerpen en zou een appartement verhuren aan de heer H. Woont die daar nog?”
Recherche? Ik wilde toch eerst even weten wat er aan de hand was, maar de man loste niets. “Die persoon moet voorkomen en in het kader daarvan moeten wij een huiszoeking uitvoeren. We hebben de papieren en mogen binnen, maar als hij niet thuis is, moeten wij de deur open breken.” Ik wilde liever geen schade en had al visioenen van omgegooide kasten, uitgetrokken lades, gebroken tafels en stoelen, … teveel films gezien zeker?
We spraken af dat ik de deur zou open doen voor ze. Hij kwam me om 13h halen. “Ja, laat me maar in een politiecombi stappen, dan geven we de buurt nog iets om over te spreken” “Mevrouw, wij komen in een anonieme wagen, en zijn trouwens niet in uniform. Tot straks.”
Toch maar even om legitimatie vragen (weer die teveel films) maar dat was het eerste wat de man liet zien toen hij om 13h voor de deur stond.
Hij stelde zich voor als een medewerker van de drugsbrigade en trad verder niet in detail. Hij legde even uit wat de bedoeling was. Ik moest de deur beneden open doen, kijken of de huurder thuis en indien niet, de deur van het appartement open doen, en getuige zijn van de huiszoeking.
Ik had de huurder in kwestie, een toffe jongen btw, heel verzorgd, vriendelijk, van goeden huize en nog knap ook, een paar weken geleden nog gezien in zijn appartement. Hij had een klein katje op straat gevonden en het in huis genomen.
Volgens zijn contract mag hij geen huisdieren houden, het is er ook geen type voor, altijd weg, veel op stap, dagen afwezig. Ja, wat wil je, een aantrekkelijke jongen die net 18 is geworden … en had hem gezegd dat de kat weg moest.
Op mijn laatste contactpogingen had hij niet meer gereageerd dus ik nam voor de zekerheid een poezenmandje mee, misschien hadden wij tegen het einde van de dag wel poes nummer 3 in huis. Zou leuk worden met die rakkers van ons.
Wij reden voor naar het pand, en daar aangekomen stapte de rechercheur met een collega uit de auto. Op dat moment stapten er nog 2 mannen uit een andere auto, potige kerels, het ruigere type. “Zijn jullie met 4?” vroeg ik nog onnozel? “Ja, want we willen ook graag elke avond met 4 naar huis” en toen kreeg ik het toch even benauwd.
Wat als er daar een stuk of 4 zware jongens zaten te spuiten? Die zouden het zeker niet prettig vinden als er daar 4 agenten binnenvielen. Als er maar niet gevochten werd.
Wij stapten met 6 het pand binnen, de trap op naar de hoogste verdieping. Ik klopte aan, twee keer, een derde keer. Ik hoorde gestommel.
De huurder opende de deur, slaapdronken, in zijn ondergoed, om half 2 op een dinsdagmiddag? Vreemd.
Ik kreeg de kans niet om iets uit te leggen, 3 van de mannen duwden de deur open en stormden naar binnen. Deur weer dicht.
Ik kon flarden van het gesprek opvangen en een paar minuten later kwam 1 van de rechercheurs naar buiten. “Tis pozetief. Twiej doeze pillekes. Da’s ni veur aigen gebroik zene.” Hij ging terug naar binnen. In elk doosje zaten volgens zijn collega een paar zakjes en in elk zakje zitten 25 pillen. Extacy?
Naast de poes vonden ze ook nog een eekhoorn in de badkamer. Ik was vergeten dat hij die ook had. De rechercheur verzekerde me dat ze steeds rekening hielden met huisdieren en die zeker niet onverzorgd achterlieten. Op ons verzoek stelde hij de huurder voor dat wij de beestjes mee naar huis zouden nemen maar dat wilde hij niet. Er zou wel iemand ze komen halen zei hij.
Een van de rechercheurs bleef bij ons staan en legde ons uit wat er stond te gebeuren. Dit voorval veranderde niets aan de relatie huurder – verhuurder die wij hebben, alleen moest ik goede afspraken met hem maken, en eens met de man samenzitten, wanneer hij terug vrij was.
De huurder zou worden meegenomen naar het bureau en zeker tot morgen daar gehouden worden. Dan kwam hij voor een rechter. De rechter zou dan beslissen of hij aangehouden bleef of naar huis mocht tot het proces. In het slechtste geval bleef hij aangehouden, minimaal 5 dagen, maximum 1 maand in de cel.
Ik vond dat ze wel erg streng waren voor de jongen. Een maand in de cel? OK, dealen mag niet maar het waren maar een paar pillen. Dat zei ik dan ook tegen de rechercheur. “U mag hem alvast zeggen dat ik hem hiervoor niet de deur zal wijzen. Een paar pillekes is toch ni erg meneer?”
Ik voelde Kristoffel naar me kijken. Wat zegt ze nu weer?
De rechercheur gaf me een telefoonnummer. Bel me morgen maar op voor een stand van zaken. Bedankt voor uw hulp. En wij dropen af. Met een lege poezenmand.
donderdag 18 oktober 2007
Expensive shit
Vorige vrijdag zag ik om 07h30 dat ik al een gemiste oproep had, en een bericht. Dat is vroeg. Ik luisterde naar mijn voice mail en paniek sloeg om mijn hart.
"Mevroj, diet ies de boerfrauw van ouw hojies in de Cobdenstraat. Bel mij astoeblief dringend op. Er ies iets eel erregs met oew hojies gebeurd"
Ik zag visioenen van een smeulende berg as, een afgebroken gevel, een weggewaaid dak of een hoog oplaaiend vuur uit alle ramen vooraan en belde meteen terug.
"Ja mevroj, eel main hojies stinkt en main kelder ies vol pipi, iek denk oew beerpoet overgelope. "
OK, vervelend, maar minder erg dan ik had gedacht. Ik maakte een afspraak om eens een kijkje te nemen in haar kelder. Dat kon pas na 14h.
Ik met een klein hartje naar de buurvrouw. Ze nam me mee naar de kelder. Ik werd met verstomming geslagen. Die kelder zag er beter uit dan menig operatiekamer. Overal kasten en werkbanken, met elk schroefje in een eigen (gelabeled) bakje, perfect op maat gemaakte kasten en - vloerbedekking. In de kelder, vloerbedekking!!!
Ze toonde triomfantelijk de achtermuur van een kruipkot achter haar kelder. Met moeite kon ik daarop een vochtige plek ontwaren en stank was er - gelukkig - ook niet.
Ik kreeg een hele litanie over me heen die ik jullie zal besparen. Verwijten, beschuldigingen, beledigingen, ... maar uit haar discours begrijpende dat ze blijkbaar 15 jaar ruzie heeft gehad met de vorige eigenaar van het pand (ondertussen al weer 2 jaar verhuisd) kon ik de uitbarsting in het juiste daglicht plaatsen en zei haar dat ik asap de beerput ging laten leegmaken. Dat vond ze goed.
Thuis aangekomen belde ik meteen het Ruimerke. En - why not - maakte meteen 2 afspraken, voor 2 beerputten. Dinsdag eerste werk Waterfordstraat (7.15h slik) en woensdag in de loop van de dag Cobdenstraat.
"Wat kost dat?" "80 euro voor een put van 2000 liter, en dan betaal je bij per 20 liter. Gemiddeld kost het 140 a 150 euro, cash te betalen"
Er stond me vaag voor dat Het Ruimerke veel adverteert en ook steeds kortingbonnen in zijn advertenties zet en ik ging alle huis aan huisbladen van de afgelopen 2 weken door (zuinig Ollander he). Niets. He maar, Lag er pas geen Gouden Gids op de stoep? Als ik thuis was geweest, had ik hem niet aangenomen, maar gelukkig was ik dus niet thuis toen ze langs kwamen, want nu kwam hij van pas.
Een kortingbon van maar liefst 5 Euro.
(het weekend ging ik op strooptocht naar een tweede kortingbon, heel de stad lag vol Gouden Gidsen. 1 exemplaar mist echter pagina 113, sorry)
Dinsdagochtend iets over half 8 reed de enorme oranje vrachtwagen de straat in. 2 kerels stapten uit. De oudste heette Sylvain.
In een half uur was de klus geklaard. 7000 liter beer hadden ze geruimd, en de rekening was stevig, 221 euro, -5 euro korting, nog 216 te betalen.
Snap je nu de titel van deze blog?
Vanmiddag dan kreeg ik telefoon tegen half 2. "We zijn er"
Ik naar de Cobdenstraat en daar stapten Sylvain en zijne compagnon uit de enorme oranje vrachtwagen. "Hey, gij weer!" zeiden ze.
De vorige eigenaar van dit pand was zo snugger geweest om de beerput dicht te metsen. Gelukkig had ik dat eerder die dag gezien en snel iemand gebeld om hem open te kappen. De gasten van 't Ruimerke kappen niet, die ruimen alleen maar :)
Ook hier werd de put met smerige doch oh zo menselijk inhoud snel leeggezogen, 6000 liter vandaag, voor 177 euro, -5 euro korting, nog 172 te betalen. (Ik ben geen ster in de regel van 3 maar iets zegt me dat hoe meer shit je hebt, hoe duurder hij wordt?)
Ik heb deze week dus bijna 400 euro betaald voor ongeveer 13.000 liter ontlasting. Ik ga de maandelijkse huurlasten optrekken man. Of in het contract zetten dat ze maar 1 keer per dag naar de WC mogen. Of een teller op de WC zetten en tegen het einde van de maand hoor je dan een beleefde vrouwenstem die zegt: "U heeft uw limiet voor deze maand bereikt, gelieve zich elders te ontlasten".
Volgens de Sylvain was er niets mis met de beerput. Hij gaf een goede tip. Over een week of 2 eens een paar kleurzakjes in de WC gooien en zien welke kleur de kelder van de buurvrouw krijgt (en natuurlijk niet zeggen welke kleur je er hebt ingedaan :)
Wordt ongetwijfeld vervolgd ...
"Mevroj, diet ies de boerfrauw van ouw hojies in de Cobdenstraat. Bel mij astoeblief dringend op. Er ies iets eel erregs met oew hojies gebeurd"
Ik zag visioenen van een smeulende berg as, een afgebroken gevel, een weggewaaid dak of een hoog oplaaiend vuur uit alle ramen vooraan en belde meteen terug.
"Ja mevroj, eel main hojies stinkt en main kelder ies vol pipi, iek denk oew beerpoet overgelope. "
OK, vervelend, maar minder erg dan ik had gedacht. Ik maakte een afspraak om eens een kijkje te nemen in haar kelder. Dat kon pas na 14h.
Ik met een klein hartje naar de buurvrouw. Ze nam me mee naar de kelder. Ik werd met verstomming geslagen. Die kelder zag er beter uit dan menig operatiekamer. Overal kasten en werkbanken, met elk schroefje in een eigen (gelabeled) bakje, perfect op maat gemaakte kasten en - vloerbedekking. In de kelder, vloerbedekking!!!
Ze toonde triomfantelijk de achtermuur van een kruipkot achter haar kelder. Met moeite kon ik daarop een vochtige plek ontwaren en stank was er - gelukkig - ook niet.
Ik kreeg een hele litanie over me heen die ik jullie zal besparen. Verwijten, beschuldigingen, beledigingen, ... maar uit haar discours begrijpende dat ze blijkbaar 15 jaar ruzie heeft gehad met de vorige eigenaar van het pand (ondertussen al weer 2 jaar verhuisd) kon ik de uitbarsting in het juiste daglicht plaatsen en zei haar dat ik asap de beerput ging laten leegmaken. Dat vond ze goed.
Thuis aangekomen belde ik meteen het Ruimerke. En - why not - maakte meteen 2 afspraken, voor 2 beerputten. Dinsdag eerste werk Waterfordstraat (7.15h slik) en woensdag in de loop van de dag Cobdenstraat.
"Wat kost dat?" "80 euro voor een put van 2000 liter, en dan betaal je bij per 20 liter. Gemiddeld kost het 140 a 150 euro, cash te betalen"
Er stond me vaag voor dat Het Ruimerke veel adverteert en ook steeds kortingbonnen in zijn advertenties zet en ik ging alle huis aan huisbladen van de afgelopen 2 weken door (zuinig Ollander he). Niets. He maar, Lag er pas geen Gouden Gids op de stoep? Als ik thuis was geweest, had ik hem niet aangenomen, maar gelukkig was ik dus niet thuis toen ze langs kwamen, want nu kwam hij van pas.
Een kortingbon van maar liefst 5 Euro.
(het weekend ging ik op strooptocht naar een tweede kortingbon, heel de stad lag vol Gouden Gidsen. 1 exemplaar mist echter pagina 113, sorry)
Dinsdagochtend iets over half 8 reed de enorme oranje vrachtwagen de straat in. 2 kerels stapten uit. De oudste heette Sylvain.
In een half uur was de klus geklaard. 7000 liter beer hadden ze geruimd, en de rekening was stevig, 221 euro, -5 euro korting, nog 216 te betalen.
Snap je nu de titel van deze blog?
Vanmiddag dan kreeg ik telefoon tegen half 2. "We zijn er"
Ik naar de Cobdenstraat en daar stapten Sylvain en zijne compagnon uit de enorme oranje vrachtwagen. "Hey, gij weer!" zeiden ze.
De vorige eigenaar van dit pand was zo snugger geweest om de beerput dicht te metsen. Gelukkig had ik dat eerder die dag gezien en snel iemand gebeld om hem open te kappen. De gasten van 't Ruimerke kappen niet, die ruimen alleen maar :)
Ook hier werd de put met smerige doch oh zo menselijk inhoud snel leeggezogen, 6000 liter vandaag, voor 177 euro, -5 euro korting, nog 172 te betalen. (Ik ben geen ster in de regel van 3 maar iets zegt me dat hoe meer shit je hebt, hoe duurder hij wordt?)
Ik heb deze week dus bijna 400 euro betaald voor ongeveer 13.000 liter ontlasting. Ik ga de maandelijkse huurlasten optrekken man. Of in het contract zetten dat ze maar 1 keer per dag naar de WC mogen. Of een teller op de WC zetten en tegen het einde van de maand hoor je dan een beleefde vrouwenstem die zegt: "U heeft uw limiet voor deze maand bereikt, gelieve zich elders te ontlasten".
Volgens de Sylvain was er niets mis met de beerput. Hij gaf een goede tip. Over een week of 2 eens een paar kleurzakjes in de WC gooien en zien welke kleur de kelder van de buurvrouw krijgt (en natuurlijk niet zeggen welke kleur je er hebt ingedaan :)
Wordt ongetwijfeld vervolgd ...
zaterdag 14 april 2007
Sien en Marja
Even heel snel tussendoor, dit moet je gezien hebben.
Foto's van de studio toen B. er net uit was getrokken.
Onvoorstelbaar!!!
Foto's van de studio toen B. er net uit was getrokken.
Onvoorstelbaar!!!
donderdag 29 maart 2007
Het leven zoals het is. Huisbaas ...
Als appeltje voor de dorst heb ik een paar studiootjes die ik verhuur.
Momenteel zit ik ongeveer break even (alhoewel er een nieuw dak gelegd moet worden en de offerte bijna 10.000 euro bedraagt) maar het is vooral op lange termijn dat je het moet bekijken nietwaar?
Over 30 jaar zijn ze afbetaald (slik) en dan verdien ik er misschien wat aan (als ik ze kan verkopen voor de markt in elkaar is gestuikt)
De laatste dagen is het weer dolle pret.
K. , die er al bijna 5 jaar woont - cadeautje van de vorige eigenaar - had opzeg betekend en is afgelopen week uit het pand getrokken. Meteen stond een nieuwe kandidaat klaar, J. die voor het eerst alleen ging wonen. Overbezorgde ouder, M., heel schattig, correct, beschaafd, en iemand die van aanpakken weet.
Contract getekend, sleutels overgedragen, studio laten schoonmaken - niet naar behoren volgens M. - poetsvrouw naar haar vijs gegeven, onterecht volgens de laatste, gaan kijken, M. had eigenlijk toch gelijk, poetsvrouw teruggebeld, poetsvrouw boos en laat al even niet meer van haar horen - J. verhuist allemaal nieuwe meubeltjes naar de studio en probeert stilaan te wennen.
Vandaag telefoon. M.
Help! Nieuw slot op de deur, Pro Justitia van deurwaarder op de deur, K. moet eea. betalen en kan dan nieuwe sleutels krijgen. Tot die tijd liggen die sleutels bij de politie in Antwerpen.
Ja, die nieuwe sleutels geven we liever niet aan K. Want als K. problemen heeft, en K. krijgt toegang tot alle nieuwe spulletjes van J. gaat het misschien helemaal mis en dan wordt M. niet echt gelukkig.
M. vertrekt morgen op vakantie en dan J. nergens terecht. Paniek.
Nooit problemen gehad met K., een beetje high maintenance, dat wel, soms 5 keer per week telefoon, voor niets, maar dan weer weken stilte. Altijd huur betaald, alhoewel altijd te laat, maar anders geen noemenswaardige last.
De volgende uren lopen bellen. Deurwaarder, M., K., deurwaarder, ...
Tot de deurwaarder besliste dat M. de sleutels mocht hebben daar K. niet meer in het pand woont. K. moet wel asap de deurwaarder bellen ...
Dat de deurwaarder daar maar zelf achteraan gaat.
Meanwhile back at the ranch hebben we B. die morgen een studio moet verlaten. B. is ook een cadeautje van de vorige eigenaar met een verlopen houdbaarheidsdatum. B. stopte vorig jaar met het betalen van de huur. Ik greep meteen in, B. betaalde snel bij maar de bal was aan het rollen. B. is zo iemand die tussen alle mazen van het net valt. Beetje zielig figuur, +/- 50, niet echt hygienisch - om het netjes uit te drukken - niet echt vlot - ook om het netjes uit te drukken - en niet echt slim - no comment.
B. was blijkbaar ambtelijk geschrapt en op grond daarvan werd het huurcontract dat de vorige eigenaar met B. had afgesloten nietig verklaard. Ik mocht over de studio beschikken.
Ik trek me het lot van B. eigenlijk wel wat aan. De uitspraak van de rechtbank was duidelijk, pand meteen verlaten, opdraaien voor alle kosten, wederbeleggingsvergoeding, schadevergoeding, de hele reutemeteut, maar een kale kip kun je toch niet plukken.
B. is het nu bovendien wel een beetje aant uithangen. Als je de voordeur van het pand nog maar opent komt er een walgelijke walm op je af, een onbeschrijfelijke stank, ik ben als de dood om die studio te moeten betreden volgende week, heb het ding nog nooit gezien langs binnen en sta niet echt te springen, ...
B. heeft ook al 3 keer uitstel van executie gevraagd. Moest eigenlijk uit het pand op 22/12. Ik vond dat onmenselijk, zo met de feestdagen dus, B. mocht blijven zitten tot eind januari.
B. vond geen andere studio, uitstel tot eind februari, B. vond nog steeds niks, maar nu zijn Kristoffel en ik B. gaan zeggen dat er een nieuwe huurder inkomt en dat B. op 31 maart de studio moet verlaten.
B. twijfelt niet aan onze woorden. Alsof ik niet eerst de boel moet uitbreken, ontsmetten, strippen en dan volledig opnieuw te laten inrichten alvorens daar een andere huurder in te laten wonen. Als ik van die stank ooit nog maar vanaf geraak ...
Tot zelfs B's contactpersoon bij het OCMW me dringend verzoekt hem nu aub. uit die studio te zetten, ze probeert B. al jaaaren te helpen, maar helaas. Het is mijn taak niet zegt, en ze heeft gelijk, maar toch heb ik het er soms moeilijk mee.
B. pakt dus morgen wat schamele spulletjes om dan terecht te komen in 1 of ander daklozencentrum. Vreselijk.
Maandag komt er een aanemer om de studio aan te pakken en helemaal te vernieuwen en alle herinneringen aan B. te doen verdwijnen.
Gelukkig maar.
Moet ik dit nog 30 jaar volhouden ...?
Momenteel zit ik ongeveer break even (alhoewel er een nieuw dak gelegd moet worden en de offerte bijna 10.000 euro bedraagt) maar het is vooral op lange termijn dat je het moet bekijken nietwaar?
Over 30 jaar zijn ze afbetaald (slik) en dan verdien ik er misschien wat aan (als ik ze kan verkopen voor de markt in elkaar is gestuikt)
De laatste dagen is het weer dolle pret.
K. , die er al bijna 5 jaar woont - cadeautje van de vorige eigenaar - had opzeg betekend en is afgelopen week uit het pand getrokken. Meteen stond een nieuwe kandidaat klaar, J. die voor het eerst alleen ging wonen. Overbezorgde ouder, M., heel schattig, correct, beschaafd, en iemand die van aanpakken weet.
Contract getekend, sleutels overgedragen, studio laten schoonmaken - niet naar behoren volgens M. - poetsvrouw naar haar vijs gegeven, onterecht volgens de laatste, gaan kijken, M. had eigenlijk toch gelijk, poetsvrouw teruggebeld, poetsvrouw boos en laat al even niet meer van haar horen - J. verhuist allemaal nieuwe meubeltjes naar de studio en probeert stilaan te wennen.
Vandaag telefoon. M.
Help! Nieuw slot op de deur, Pro Justitia van deurwaarder op de deur, K. moet eea. betalen en kan dan nieuwe sleutels krijgen. Tot die tijd liggen die sleutels bij de politie in Antwerpen.
Ja, die nieuwe sleutels geven we liever niet aan K. Want als K. problemen heeft, en K. krijgt toegang tot alle nieuwe spulletjes van J. gaat het misschien helemaal mis en dan wordt M. niet echt gelukkig.
M. vertrekt morgen op vakantie en dan J. nergens terecht. Paniek.
Nooit problemen gehad met K., een beetje high maintenance, dat wel, soms 5 keer per week telefoon, voor niets, maar dan weer weken stilte. Altijd huur betaald, alhoewel altijd te laat, maar anders geen noemenswaardige last.
De volgende uren lopen bellen. Deurwaarder, M., K., deurwaarder, ...
Tot de deurwaarder besliste dat M. de sleutels mocht hebben daar K. niet meer in het pand woont. K. moet wel asap de deurwaarder bellen ...
Dat de deurwaarder daar maar zelf achteraan gaat.
Meanwhile back at the ranch hebben we B. die morgen een studio moet verlaten. B. is ook een cadeautje van de vorige eigenaar met een verlopen houdbaarheidsdatum. B. stopte vorig jaar met het betalen van de huur. Ik greep meteen in, B. betaalde snel bij maar de bal was aan het rollen. B. is zo iemand die tussen alle mazen van het net valt. Beetje zielig figuur, +/- 50, niet echt hygienisch - om het netjes uit te drukken - niet echt vlot - ook om het netjes uit te drukken - en niet echt slim - no comment.
B. was blijkbaar ambtelijk geschrapt en op grond daarvan werd het huurcontract dat de vorige eigenaar met B. had afgesloten nietig verklaard. Ik mocht over de studio beschikken.
Ik trek me het lot van B. eigenlijk wel wat aan. De uitspraak van de rechtbank was duidelijk, pand meteen verlaten, opdraaien voor alle kosten, wederbeleggingsvergoeding, schadevergoeding, de hele reutemeteut, maar een kale kip kun je toch niet plukken.
B. is het nu bovendien wel een beetje aant uithangen. Als je de voordeur van het pand nog maar opent komt er een walgelijke walm op je af, een onbeschrijfelijke stank, ik ben als de dood om die studio te moeten betreden volgende week, heb het ding nog nooit gezien langs binnen en sta niet echt te springen, ...
B. heeft ook al 3 keer uitstel van executie gevraagd. Moest eigenlijk uit het pand op 22/12. Ik vond dat onmenselijk, zo met de feestdagen dus, B. mocht blijven zitten tot eind januari.
B. vond geen andere studio, uitstel tot eind februari, B. vond nog steeds niks, maar nu zijn Kristoffel en ik B. gaan zeggen dat er een nieuwe huurder inkomt en dat B. op 31 maart de studio moet verlaten.
B. twijfelt niet aan onze woorden. Alsof ik niet eerst de boel moet uitbreken, ontsmetten, strippen en dan volledig opnieuw te laten inrichten alvorens daar een andere huurder in te laten wonen. Als ik van die stank ooit nog maar vanaf geraak ...
Tot zelfs B's contactpersoon bij het OCMW me dringend verzoekt hem nu aub. uit die studio te zetten, ze probeert B. al jaaaren te helpen, maar helaas. Het is mijn taak niet zegt, en ze heeft gelijk, maar toch heb ik het er soms moeilijk mee.
B. pakt dus morgen wat schamele spulletjes om dan terecht te komen in 1 of ander daklozencentrum. Vreselijk.
Maandag komt er een aanemer om de studio aan te pakken en helemaal te vernieuwen en alle herinneringen aan B. te doen verdwijnen.
Gelukkig maar.
Moet ik dit nog 30 jaar volhouden ...?
Abonneren op:
Posts (Atom)