Door de wol geverfd

Man wat een weer gisteren. Ik stond iets voor 16h klaar op de Groenplaats, te wachten op mijn gezelschap, 35 zelfstandig ondernemers uit de kuststreek en het leek wel of er een orkaan op komst was.

Ze zouden uiteindelijk 40 minuten te laat aankomen en gelukkig kon ik schuilen in de glazen entree naar de parking, daar stapte ik net op tijd binnen.
Bij de bloemenkraam op de Groenplaats werden de iets grotere planten omver geblazen door de wind. Er waaide een jonge kerel pardoes van zijn fiets en de regen viel met bakken uit de lucht. Ik vond het opeens niet zo erg meer dat mijn groepje te laat was.

Tegen 16h40 begon ik aan een modewandeling door Antwerpen. Doorstappen want 1) het goot en 2) de winkels sluiten om 18h.
De meeste verhalen kon ik gelukkig op een droge plek vertellen, in het ModeMuseum, voor Fish&Chips, in de Nieuwe Gaanderij, ... en als afsluiter had ik voor iedereen een lekkere praline gereserveerd bij the Chocolate Line.

Bij de overburen, in de Spiegelzaal, werd een receptie gehouden ter introductie van Antwerp Woolweek. Dat leek me wel wat.
Op uitnodiging, maar daar liet ik me niet door weerhouden. De pers was uitgenodigd, en af en toe schrijf ik nog voor de website van Gazet van Antwerpen. Getuige daarvan dit verslag

De opstelling was fenomenaal. Alle 'kunstwerken' door ontwerpers gemaakt, uit wol natuurlijk, stonden majestueus naast elkaar. Vanaf morgen staan ze verspreid in de stad, en kunt u ze gaan bewonderen op de “Tour de Wool”. De troste createurs waren ook van de partij.

Walter Ven Beirendonck had een heerlijk fluffy wollen trui aan, in precies dezelfde kleur als mijn nagellak. Perfecte gelegenheid voor een kleurrijke foto.

Avontuur in Antwerpse Zoo

In de zomervakantie zijn we minder frequente zoo bezoekers. Te veel volk, en een overdaad aan kinderen. Nee, we wachten nog even tot september voor we weer wekelijks naar onze lievelingsdieren gaan kijken.
Pas op, versta me niet verkeerd, ik heb zeker geen hekel aan kinderen, integendeel, maar too much of a good thing ...

Blijkbaar ben ik geen uitzondering, want deze week alleen al verschenen er verschillende artikels over de opmars van hotels waar kinderen niet welkom zijn, en luchtvaartmaatschappijen die voor een lichte meerprijs tickets aanbieden waarbij je gegarandeerd niet in de buurt van kinderen zit.

Mensen kijken vaak vreemd op wanneer ze horen dat je geen kinderen hebt. Gewild. Nooit.
Hè wat egoïstisch, hoor je ze denken. Sommigen zeggen het zelfs luidop, terwijl ik het persé willen hebben van kinderen eerder beschouw als - als ik dan toch het woord moet gebruiken - egoïstisch. Kijk maar eens wat Stromae hier over te zeggen had in een Humo van een paar weken geleden:

Humo: Je kunt toch ook kiezen voor een leven zonder kinderen en ook gelukkig zijn?
Stromae: “Ik weet het niet. Volgens mij komt er dan toch een moment waarop je beseft dat er iets ontbreekt – dat je niet helemaal gelukkig bent. Kiezen om geen kinderen te hebben blijft toch ook iets egoïstisch, niet? Wie je bent, wat je kunt, dat moet je toch doorgeven?

Is dat een volledig onbaatzuchtige houding tegenover een kind? Ik dacht het niet. Volgens mij wil hij gewoon mini-Stomaetjes nalaten aan de wereld.

Maar bon, ik ben aan het afdwalen, het ging over de zoo.
Tijdens deze zomervakantie zijn we denk ik 3 keer geweest. Eén keer ben ik met een vriendin gegaan en haar gezin. Echtgenoot, 3 eigen kinderen en nog eens 3 op sleeptouw van de buurvrouw, supergezellige dag, echt van genoten. De andere keren gingen we gewoon even een uurtje genieten van de mooiste tuin vant stad, ijsje eten, beestjes kijken, ... En gisteren, gingen we met een reden.

Het was gisteren precies één jaar geleden dat leeuwenwelpje Nestor het levenslicht zag, iets dat we van nabij hebben gevolgd, en het zou een leuk kinderfeestje worden.
Omdat een leeuw nu éénmaal niet verzot is op slagroomtaart met kaarsjes, knutselden de dierenverzorgers iets anders voor hem in elkaar. Drie giraffen uit papier maché, gevuld met sappige brokjes vlees.


Nadat de drie namaak giraffen netjes in het leeuwenperk waren opgesteld en de verzorgers zich in veiligheid hadden gebracht, werden de leeuwen vrijgelaten.

Mama Maouli stortte zich als eerste met veel geweld op haar prooi en sleurde de kansloze giraf naar een stil en rustig plekje om hem te verorberen.

Grote zus Caitlin was iets voorzichtiger en hapte pas na enige aarzeling toe. De jarige Nestor bekeek het hele gebeuren vanop een veilige afstand en begon pas mee te knabbelen toen de prachtige kunstwerken onherkenbaar vervormd waren tot oud papier waarmee hij bewees dat hij toch maar gewoon een grote poes is. Blij met een kartonnen doos.
De dierenverzorgers keken in grote getale toe, met een brede lach op het gelaat. (behalve misschien de 2 meisjes die de puinhoop de morning after moeten opruimen ...) Knap gedaan jongens! Dat is liefde voor het vak.


Van wijkreporter Carolien Krijnen voor Gva.be

Groots kunstproject rond bekendste Antwerpse stadslegende op komst

Deze zomer worden er in de binnenstad twee kunstwerken geplaatst die een nieuwe plotwending kunnen geven aan het bekende verhaal rond de reus Druoon Antigoon en de Romeinse krijger Silvius Brabo.

Bruno Kristo (35 jaar) is een Antwerps smid en beeldend kunstenaar. Vorig jaar zorgde hij nog voor beroering door illegaal twee grote stalen beelden in Antwerpen te plaatsen in het kader van een kunstproject Black Lamb. Dit jaar ziet hij het nog groter.

De legende van Brabo en Antigoon zette Kristo aan het denken. Antwerpen leed onder het juk van de zware tol die door Antigoon werd geheven. De Romeinse held Silvius Brabo verloste de stad voor eens en altijd van deze tiran door hem te doden en hem zijn hand af te hakken. De stad was weer vrij. Maar de Romeinen rekenden op het volk om hun dure kruistochten te financieren. Met andere woorden, wie was de echte onderdrukker?

De kunstenaar wil het oeroude verhaal in een moderne context plaatsen. Wie zijn de tirannen en onderdrukkers van vandaag? Wat doen ze? Waarom? En wat doen wij eraan?

Kristo gaat onverwacht en onaangekondigd twee reusachtige beelden in het stadsbeeld plaatsen. Eén beeld stelt Brabo voor, en een ander Antigoon.

Hij laat daarbij in het midden wie de ‘goede’ is, en wie de ‘slechte’, de beelden dienen immers als metafoor om mensen te laten nadenken over goed en kwaad, over actie en gevolg. Want een verhaal van oppressie is van alle tijden.

Kristo stelde voor een select publiek zijn project voor bij kunstgalerij Van Campen en Rochtus in de Verschansingstraat op het Antwerpse zuid.

De exacte data en plaatsen waar de beelden verschijnen worden geheim gehouden om het verrassingseffect te vergroten. Kristo is nog op zoek partners voor zijn project die geprivilegieerde informatie krijgen over de plaatsingsdata van beide beelden.

Wie meer wil weten over het Brabo en Antigoon project kan terecht op de website www.indiegogo.com/BraboAndAntigoon

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Zomer op Niveau

De Skybar heeft voor de tweede zomer op rij zijn intrek genomen op de 12e verdieping in het Lindner hotel op het Antwerpse Kievitplein. Het stad ligt 46m lager als het ware aan je voeten, en dit elke dag in juli en augustus vanaf 16u00.

Skybar zorgt deze zomer bijna dagelijks voor entertainment. Op de agenda staan onder meer Burlesque avonden, Poker initiaties, whisky degustaties, Salsa avonden en dansfeestjes met live muziek en DJ’s. De pokerevents worden georganiseerd door Kristoffel met Academy of Luck, dus als pseudo partner van de Skybar waren we erbij op donder een stralende zon.

De avond begon met een spectaculaire cocktaildemonstratie van initiatiefnemer On the Rocks. Voor het hotel stond een prachtige Chevrolet.

De kofferbak van deze wagen was volledig omgebouwd tot cocktailbar, en Randy shakete de ene na de andere cocktail shakete vanuit de kofferbar van een speciaal daarvoor voorziene Cocktailbar onder een stralende zon.

Tof zo'n summerbar op wandelafstand. Hier zien ze ons nog!

Skybar 12e verdieping Lindner hotel op het Kievitplein.

Lange Kievitstraat 125, 2018 Antwerpen

Bereikbaar via de achterkant van het Centraal Station. Parking, metrohalte, station en Velo parking in de buurt.

Elke dag van 1 juli tot 1 september van 16u00 tot 01u00.

Voor meer info en de agenda, check de website www.skybarantwerp.be Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Wijn is weer hip

Voor de tweede keer op rij is het team van Apéros Vintage de Bordeaux begonnen aan een promotour rond Bordeaux wijnen. Met alle Nieuwe Wereldwijnen, trendy bieren, Aperol toestanden en dergelijke kan de Franse klassieker wel een duwtje in de rug gebruiken.

Vorig jaar, na een succesvolle start in Parijs, liet het team zowel Brussel als Antwerpen kennis maken met het brede aanbod Bordeauxwijnen, en dit jaar wordt het event verder opengetrokken en komen naast Antwerpen en Brussel ook Gent en Leuven aan de beurt.

De Apéros Vintage de Bordeaux degustaties zijn opgebouwd volgens een paar vaste pijlers. Geselecteerde “Coup de Coeur wijnen” worden aan democratische prijzen geschonken in een “vintage” decor, op hippe locaties in trendy steden, met een vleugje muziek erbij. Aan de entrée krijgt elke aanwezige een uitgebreide brochure met uitleg over alle geselecteerde wijnen, waar die te koop zijn, en aan welke prijs, en een apart degustatieglas, een wijnglas zonder voet. De degustaties gaan door tussen 18u00 en 21u00, een soort veredelde after work party dus, zonder lawaai ;)

Een eerste Apéros Vintage de Bordeaux in Antwerpen van dit jaar werd afgelopen woensdag georganiseerd in het Felixpakhuis. Infobalies en de VIP zone (gratis degustaties voor genodigden) stonden in de lichtstraat, maar ook buiten langs het Willemdok vatten Antwerpse wijnliefhebbers post.

Het geluk wilde dat ik zowel een uitnodiging voor 2 had gewonnen door Crooze.fm, en uitgenodigd was door het PR bureau dat ik op de vorige editie in 2011 had leren kennen. Joepie, we gingen met zijn vieren :)

Het feestje werd muzikaal opgeluisterd door de veelzijdige jonge muzikant Sam Vloemans. Hij schrijft eigen nummers en tovert de mooiste klanken uit zijn trompet. Een paar weken geleden had ik hem ontmoet bij ATV waar hij te gast was bij Wakker op Zondag, en was toen al flink onder de indruk (van zijn muziektalent natuurlijk).

Volgende afspraak voor een avondje Apéros Vintage de Bordeaux is gepland op 12 september in de Soho Bar op de Marnixplaats waar de muziek verzorgd wordt door Nathan Ambach.

Volg de activiteiten op Facebook: www.facebook.com/bordeauxwijnen

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

’t Stad rond mijne vinger

Een tijdje terug stuurde een vriendin me een bericht via Facebook, van beginnend juwelier Benjamin van der Zalm. De kerel is nog maar 27, maar heeft een heel bijzondere ring ontworpen. Eén met het stadsplan van Antwerpen erin. Daar moest ik meer over weten. Sterker nog, zo moest ik er één hebben. En hup, ik bestelde een exemplaar.

Het liep mis met het doorgeven van de maat, en gelukkig maar, want zo hebben we mekaar ontmoet, en geraakten we aan de babbel. Ik vernam dat hij nog niet echt veel lawaai rond de ring had gemaakt. Misschien dat ik hem daarbij kon helpen, om een beetje goed te maken dat hij een te kleine ring had gemaakt voor mij waar hij niet veel meer mee kon doen.

Benjamin gebruikt een zeer apart procedé, lasermarkering. Deze techniek wordt eigenlijk vooral gebruikt voor technische toepassingen zoals bijvoorbeeld het markeren van serienummers in machineonderdelen van technische toestellen en apparaten. Benjamin kreeg een geniale ingave om dit toe te passen bij het ontwerpen van juwelen, en met succes! In één klap doet hij meteen beroep op het chauvinisme van Antwerpenaren, want wie wil 't Stad nu niet rond zijne vinger?

Het ontwerp, de stadsplattegrond in dit geval, wordt niet gegraveerd maar als het ware gelaserd in de zilveren ring. Wat weg-gelaserd wordt, kleurt donkerder. Het juweel wordt tot slot afgewerkt met een dikke epoxylaag die enerzijds de tekening beschermt en anderzijds als een vergrootglas werkt. Wie goed kijkt herkent de Schelde, de Leien, het stadspark, … Een echte Sinjoor kan zijn eigen huis terugvinden.

Ik had maar één bemerking toen ik 't Stad eindelijk rond mijn vinger draaide. Het mocht allemaal wat groter (ik met mijn grote handen ook ...), dus speciaal voor mij maakt Benjamin een extra large versie, die binnenkort aan mijn rechterhand prijkt.

De ring en andere creaties, zijn momenteel enkel verkrijgbaar via zijn website, www.benjaminvanderzalm.com . De ring ’t Stad rond uwe Vinger’ is begin deze maand gelanceerd en komt op 199euro, exclusief verzending.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Bekijk hier een item op ATV

Bombardement in de Zoo?

Ja, het bombardement in de zoo, de Antwerpse zoo, maar eentje zonder blijvende schade.

Vreemd was het wel. Ter hoogte van de okapi's stond een zuil met oude aanplakbiljetten uit de jaren stillekes. Dansmatinees, verordeningen, ... Aan het leeuwenverblijf werden we tegengehouden, of we even konden wachten met verder te lopen, er waren immers filmopnames aan de gang.

In deze romantische setting, tussen de wilde dieren en onder een stralende zon, maakte een productieploeg opnames voor “Het Bombardement”, een nieuwe speelfilm. De film vertelt het onmogelijke liefdesverhaal van Vincent, een jonge bokser en zijn Duitse verloofde Eva tijdens de begindagen van de tweede wereldoorlog die Rotterdam als het ware van de kaart veegde op 14 mei 1940.

Het bombardement op Rotterdam is één van de grootste tragedies die Nederland ooit getroffen heeft. 97.000 kilo Duitse bommen zorgden voor een onherstelbare schade: meer dan 24.000 woningen werden verwoest en ruim 80.000 inwoners werden dakloos. 800 mensen overleefden de aanval niet.

Van historisch Rotterdam is weinig bewaard gebleven. Vandaar dat de producenten TALENT UNITED, FU WORKS en IN-SOO PRODUCTIONS vooral in andere steden gaan filmen waar het historisch karakter wel bewaard is gebleven.

Tijdens de scene die in Antwerpen werd opgenomen probeerden assistentes met parasolletjes de hoofdrolspelers Roos Van Erkel en de populaire Nederlandse zanger Jan Smit te beschermen tegen de brandende zon.

Het wordt de eerste langspeelfilm voor beide hoofdrolspelers en tevens de allereerste speelfilm over het bombardement op deze stad. De film wordt dit najaar verwacht in de bioscoop.

Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Pas toen ik eea. begon te googlen over de film had ik door dat we beide hoofdrolspelers hadden gezien in Antwerpen gisteren. Jan Smit himself. Ik had het niet gezien, niettegenstaande ik er rakelings langs wandelde. Weet ja wanneer mijne frank was gevallen dat het echt hem was? Ik vond toevallig deze geweldige blooper op Youtube, een opname waarin beide acteurs wel erg veel leken op diegenen die gisteren in de zoo waren ...

Exclusieve fantasiejuwelen op een gloednieuw adres

Manuel Opdenakker heeft de verhuis van zijn collectie juwelen van de Komedieplaats naar de Arme Duivelstraat bijna te voet kunnen doen. De zaak bestaat al 30 jaar en is al even lang trouw aan het Antwerpse Quartier Latin. Manuel, die de business al 5 jaar runt, zag het nieuwe pand achter de Bourla schouwburg als een opportuniteit en besloot ze te grijpen. Het pand werd grondig gerenoveerd om alle juwelen perfect tot hun recht te laten komen.

De juwelen die je bij Manuel vindt zijn heel bijzonder. Hij werkt met ontwerpers van over de hele wereld samen zoals bijvoorbeeld met juweelontwerpers Gerda en Nikolai Monies uit Kopenhagen en één collectie maakt hij onder zijn eigen naam. Elke maand probeert hij iets nieuws te introduceren in de winkel.

Het echtpaar Monies werkte onlangs een zeer bijzonder Antwerps juweel uit. Een lederen ketting met de Antwerpse “A”, een diamant en een Antwerps Handje uit rozenhout. Het ontwerp is van Manuel zelf en van deze exclusieve ketting zijn slechts 100 exemplaren gemaakt. Elk exemplaar wordt geleverd in een unieke en genummerde geschenkdoos.

Ik zat die middag met mn 2 collega's op een terrasje, vlakbij de nieuwe zaak, en ze kochten er prompt ook 1. Zien we er niet super uit?

Manuel Opdenakker Arme Duivelstraat 11, 2000 Antwerpen Tel. 03.894.63.71. info@manuelopdenakker.com Open van dinsdag tot zaterdag van 11:00 tot 18:00 Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be

Chocolade met een knipoog

Exact twee jaar nadat Dominique Persoone zijn Chocolate Line winkel opende in het imposante Paleis op de Meir lanceerde hij daar zijn tweede boek, Shock-o-latier, en dat gebeurde in stijl. Bij het binnenkomen werden de handen van de genodigden gewassen met ijswater, en dat was nodig, want meteen daarna kreeg je een chocoladecoupe in je handen, tot de rand gevuld met frisse cava. Een super idee.


Waar Dominique's eerste boek - internationaal gerenommeerd - de meer “technische kant” van chocolade belicht, vertrekkend van de cacaoboon, is dit boek veel speelser. Op Facebook lichtte Dominque de afgelopen dagen af en toe een tipje van de sluier en zo moest ik een paar dagen geleden nog glimlachen met zijn statusupdate dat zijn boek te “kinky” was voor de Verenigde Staten. Ik was benieuwd.

Het is een receptenboek met heerlijke chocoladerecepten, op het eerste zicht (zijn de meeste ervan) redelijk eenvoudig te maken, met tot de verbeelding sprekende namen en bijpassende foto's.
Ik moet wellicht geen tekeningske maken bij het recept ‘Black boobies’, ‘Lekkere drolletjes’ of de ‘Haaievinstick’.

Omdat ik al twee jaar vaste klant ben bij the Chocolate Line en verschillende keren per week met groepjes pralines kom degusteren in het kader van mijn chocoladewandeling, werd ik vereerd met een uitnodiging voor dit grote event.
Groot event inderdaad, want ondertussen heeft Dominique een samenwerking met Njam, de kookzender van VTM, en waren de TV mensen dan ook in grote getale aanwezig.



Terwijl de journalisten de beste plaatjes probeerden te schieten, probeerde ik zo weinig mogelijk in de weg te lopen en belandde bij een grote tafel waar iedereen zich te goed kon doen aan enkele toppers uit het boek. Het water liep me in de mond bij het zien van de Brownies to die for, koekiemonsters en de Luxueuze tartelette.

Een beetje verderop stond een indrukwekkende constructie. Daar kon je met speelgoedhengels stukken verloren brood, gesneden in de vorm van visjes, doppen in een heuse chocoladevijver. Terwijl de kinderen als bezetenen aan het vissen sloegen, gaf Dominique met Gene Bervoets en Hanne Troonbeeckx een chocolade demonstratie voor de camera’s van VTM.




Nadat ik mijn glaasje had leeggedronken at ik het op (een primeur!), en kreeg bij het verlaten van de winkel het boek mee naar huis. Gretig sloeg ik het open, en werd niet teleurgesteld, integendeel.

Chocoladerecepten met een knipoog noemt Dominique ze zelf, en dat zijn ze.
Er wordt te weinig gelachen in de wereld. Maar dit boek draagt alvast bij tot meer vreugde in de keuken en zodra ik een keertje tijd heb, zet ik me aan de koekiemonsters!!





Van uw wijkreporter Carolien Krijnen voor GVA.be